Blog Igusa

Ludzie to mają problemy

2011-12-14T00:23:00.003+01:00

Spacer z psem, ok. godz. 23. Pochodzi Szanowny Pan:

- Przepraszam Pana, nie chcę przeszkadzać, ale mam problem.

- No słucham. (ciężko mi odmówić takim Panom, co gorsza ostatnio mają modę na wyjątkowo długie przechodzenie do rzeczy...)

- Bo ja oczywiście mam pieniądze, ale mam taką prośbę, żeby pan mi kupił pół litra.

- Hę?

- Bo tutaj (wskazanie palcem na okno) na 1. piętrze Romek sprzedaje wódkę, a ja nie mogę tam pójść.

- Ehe?

- Bo się z nim pokłóciłem, tak jakby, o pieniądze... Psa oczywiście przypilnuję.

- Mhm, rozumiem, ale nie.

- Ale na prawdę, chciałem grzecznie.

- Było grzecznie, na prawdę. Ale nie.

No, bo przecież nie znam Romka. Jeszcze by mnie wypytał kto mnie przysłał, bo przecież nowy klient, młody, niespodziewany... Nie mam zamiaru mieszać się w konflikty Szanownego Pana.

spokotime

2011-09-08T20:14:00.000+02:00

Zapraszam wszystkich, którzy z jakiegoś powodu czytają mojego bloga, do zapoznania się z moim nowym projektem:

http://youtube.com/spokotime

Zirytowany jakością polskiego contentu na YouTube, postanowiłem zrobić coś, co choć trochę przypominałoby jakością vlogi zza wielkiej wody. No bo jeśli nie ja, to kto?

PS. Czemu słowo vlog, jakkolwiek by się go nie powiedziało, zawsze brzmi w języku polskim tak beznadziejnie?

Liga na plus!

2011-08-01T21:11:00.006+02:00

Pierwsza kolejka ekstraklasy zdecydowanie na plus! Jeśli taki poziom emocji i dramaturgii będzie utrzymywał się w kolejnych tygodniach, nie będzie na co narzekać. O wynikach meczów często decydował czas doliczony, a więc to, co lubię najbardziej. Dotychczas słynęła z tego Premier League - może teraz będzie to też znak firmowy naszej ligi?

Średnia bramek 2,85 - super. Napastnicy w końcu strzelają gole. Ciekawe jak długo to potrwa. Na razie walkę o tytuł króla strzelców zapowiedzieli Artjom Rudnev (już sam nie wiem jak to pisać) i Tomasz Frankowski. Zresztą po bramkach "Franka" wydawało się, że Jaga pewnie wygra z Podbeskidziem, a tymczasem "Górale" pokazali charakter. To był chyba najlepszy mecz - Eurosport 2 jednak dobrze wybrał. Ciekaw jestem ilu ludzi oglądało to spotkanie za granicą. ;)

Bardzo podobał mi się w tej kolejce Paweł Abbott. Brawa za odwagę. Radość na Cichej po jego golu była piękna. Całkiem dobre wrażenie zrobił na mnie też Dudu Biton - jednym muśnięciem piłki zapewnił Wiśle punkt. Na wyróżnienie zasługują też młodzi zawodnicy - kilku zagrało i wyróżnili się. Moim zdaniem, należy jednak poczekać aż któryś z nich zaliczy serię dobrych spotkań, a nie pojedyncze epizody. Zaskoczyło mnie zwycięstwo Korony - sądziłem, że ta drużyna będzie dołować od początku. Na papierze mają moim zdaniem bardzo słaby skład.

I tylko żal, że w tej lidze nie ma już Polonii Bytom. Pierwszoligowy mecz przy Olimpijskiej z Wartą Poznań, mimo że przegrany, też ciekawie było przeżyć. Ale o tym meczu już się rozpisałem dla Ekstraklasa.net i Weszło! (póki co, tekst jeszcze nie opublikowany - mogą w ogóle nie opublikować jak im się nie spodoba, bo oni to akurat są wymagający), gdzie będę teraz starał się pisać bardziej zakulisowe przemyślenia na potrzeby klubowego bloga. Mimo, że nie jest to najbardziej poczytny dział tego portalu, mam ambicję by była z tego ciekawa seria. Od czegoś trzeba zacząć, a sami wiecie jak bardzo cenię sobie Weszło! ;)

ATANAZY WOJDAK

PS Ciekawostka. Michał Zieliński pogrążył Cracovię w sobotę, a w niedzielę... znowu zagrał przeciw "Pasom" w Młodej Ekstraklasie! W dodatku też zdobył gola!

PS1 No i proszę! Wystarczyło, że nie grała Legia i od razu nie ma z czego szydzić. ;)

Kolejny Radović?

2011-07-19T23:59:00.002+02:00

Może to nie wypada - w końcu ostatecznie Ivica Iliew zagrał dzisiejszego wieczora dobre spotkanie. W dodatku okrasił je pięknym golem na 2:0. Jednak jedna rzecz wywołała we mnie obawy.

Spotkanie Wisła - Skonto sędziował serbski arbiter Milorad Mażić, który pewnie Iliewa zdążył poznać już lepiej niż my. Nadchodzi 35. minuta spotkania, a Iliew efektownie przewraca się o powietrze, próbując wymusić odgwizdanie rzutu karnego przez swojego rodaka. Gdybym był tam na miejscu, chętnie spytałbym sędziego Mażicia czy takie "jaskółki" to znak firmowy serbskiego skrzydłowego, czy też akurat po prostu akurat tak mu strzeliło do głowy w tej sytuacji. Niestety, czytałem dużo materiałów z wielu mediów z tego meczu i chyba żaden z dziennikarzy na to nie wpadł, albo nie było możliwości (chociaż dla chcącego nic trudnego). W każdym razie, arbiter nie miał wątpliwości i od razu odgwizdał "symulkę" i pokazał Iliewowi żółtą kartkę - jakby gdzieś już to widział.

"Jaskółka" Iliewa po 2 minutach i 20 sekundach:

Jak już mówiłem na wstępie - ostatecznie Iliew wybrnął z tego i pozostawił dobre wrażenie, ale pewnego dnia stać się tak, że już nie wszystko będzie się udawać. Rywale też będą mocniejsi. A jest już w ekstraklasie taki jeden Serb, który takim nurkowaniem nadszarpnął sobie reputację.

ATANAZY WOJDAK

Dzieci YouTube'a

2011-07-07T23:55:00.008+02:00

Uwaga! Tekst jest długi (w dodatku opakowany w mnóstwo linków). Jego pełny odbiór może trochę zająć. Mimo to, polecam. Jeśli nie masz w tej chwili zbyt dużo czasu, wróć później.

Sformułowania z tytułu tego posta użył jakiś czas temu red. Przemysław Ruta podczas zajęć z dziennikarstwa internetowego. Jako "dziecko YouTube'a" rozumiał on przymulonego, niekumatego praktykanta portalu internetowego. Termin większości studentów się spodobał i można nawet powiedzieć, że się przyjął. Ja - jakby to ująć - zrozumiałem jego przekaz. Ale użycie nazwy portalu YouTube w tak pejoratywnym zwrocie, jednak zdecydowanie mi nie pasuje i chciałbym dokładnie wytłumaczyć dlaczego.

Kiedyś, rozmawiając z moim serdecznym przyjacielem Aleksandrem Hajmanem, doszliśmy do wniosku, że większość otaczających nas ludzi (czyli Polaków) ogląda na YouTube zupełnie inne rzeczy niż my. Tak, jakby ten portal dla nich miał zupełnie inne oblicze. Wtedy rozchodziło się o jakiś filmik, w którym jakaś dziewczyna kręciła się na podłodze i coś śpiewała - teraz już nie pamiętam dokładnie. Olek dostał do niego linka i wywiązała się między nami taka rozmowa. W każdym razie, tym wpisem chciałbym pokazać z jakiej strony ja znam YouTube i jakie korzyści osiągnąłem z obcowania z tym serwisem.

Strona główna YouTube w 2006 roku

YouTube powstało w 2005 roku. Do dziś pamiętam, że pierwszym filmikiem jaki na nim oglądałem był (wówczas świeży) teledysk grupy Fort Minor do utworu "Believe Me" (próbowałem, ale niestety nie sposób znaleźć oryginalnego uploadu, który wtedy oglądałem). Jako, że powstał on w listopadzie 2005 roku, wygląda na to, że miałem przyjemność obcowania z YouTube już w pierwszym roku jego działania. Dlaczego tak to zapamiętałem? Otóż po obejrzeniu teledysku zagłębiłem się na długo w klikanie w różne powiązane filmiki i... byłem solidnie zaskoczony ich ilością! Już wtedy archiwum YouTube było pokaźne (a przecież znacznie mniejsze niż dziś). Do tej pory czegoś takiego w sieci nie było, a szybko odniosłem wrażenie, że internet tego właśnie potrzebował - strony z filmikami, szybko ładującymi się, za jednym kliknięciem.

Oczywiście YouTube to amerykańska strona. W 2005 roku nie było jeszcze polskiej wersji językowej. Zresztą, do tej pory jej nie używam, gdyż jakoś mi to nie pasuje - po prostu znam YouTube jako stronę anglojęzyczną i tak ma zostać. Choć i tak, przez lata strona się zmieniła, ale o tym później. W tym momencie chciałbym wam przestawić co ja rozumiem przez zawartość YouTube. W skrócie - co oglądam.

Smosh, czyli Ian Hecox i Anthony Padilla

Ian i Anthony

Dziwnie bym się czuł, wyliczając moje ulubione gwiazdy YouTube i nie zaczynając od duetu Smosh. Dwaj przyjaciele z Carmichael, w stanie Kalifornia, byli pionierami tego gatunku i trzeba im to oddać. Do dziś pamiętam jak oglądaliśmy u Olka ich pierwsze produkcje, filmowane tanią kamerką w małym pokoju Anthony'ego. Były to parodie piosenek z czołówek popularnych seriali i gier komputerowych jak Mighty Morphin' Power Rangers, Mortal Kombat, czy Pokemon (po wielu latach i milionach odsłon, usunięty... z powodu naruszenia praw autorskich).

Dziś Smosh produkuje regularne skecze, które wyglądają już w pełni profesjonalnie (oświetlenie, crew, dodatkowi aktorzy). Trzeba jednak przyznać, że czuć pomału rutynę. Do tych starszych filmików chętnie wracam, a z tych nowych - mało które zapadają w pamięć na dłużej bym oglądał je więcej, niż raz.

SuperEd86, czyli Edward Vilderman

Ed na planie swojego filmu

SuperEd zasłynął na YouTube długą serią filmików pt. "The Most Random Video on Youtube Ever", w których strzelał w widzów kolejnymi idiotyzmami. Poza tym, tworzył też inne produkcje - skecze, piosenki, tworzył postacie. Jego filmiki mają niepowtarzalny klimat.

Edward Vilderman mieszka w Portland, w stanie Oregon. Urodził się jednak we wschodniej Europie - na Łotwie. Mówi płynnie po rosyjsku i w tymże języku porozumiewa się ze swoją mamą (o czym przekonałem się, uczestnicząc kilka lat temu w regularnych videochatach z Edem na blogTV). Crazy Eddie uczęszcza do szkoły filmowej i ostatnio realizuje się w ambitniejszych projektach (nakręcił własny film krótkometrażowy), ale wciąż nie zapomina skąd się wywodzi, co potwierdza swoim ostatnim filmikiem.

Tobuscus, czyli Toby Turner

Toby Turner

Toby'ego poznałem... przez SuperEda. Naklęcili oni swego czasu "przyjacielską kolaborację" (tu część druga). Swego czasu Ed współpracował z wieloma ludźmi, ale współpraca z Toby'm wyjątkowo zapadła mi w pamięć. Być może dlatego, że nie była montowana na odległość, tylko na prawdę kręcona na żywo, z udziałem dwóch YouTuberów.

Toby to zapalony reżyser i aktor - amator, pochodzący z Niceville na Florydzie, który miał być dentystą lub żołnierzem. Tobuscus tworzy skecze, gra na gitarze, a ostatnio prowadzi serię pt. "Cute Win Fail", nagrywa "dosłowne zwiastuny" filmów i gier, oraz komentarze do gier wideo... co trochę mi akurat nie pasuje - jego filmiki zaczynają odbiegać od moich zainteresowań. Chciałbym by wrócił do skeczów i gitary. Na razie głównie oglądam jego codzienne "leniwe vlogi" (leniwe, bo bez edycji, kręcone komórką na ulicach Los Angeles, gdzie się przeprowadził).

Przy Toby'm warto jeszcze zatrzymać się przy jednej rzeczy. Pan Turner wie jak na siebie zarobić. Od samego początku działał jako tzw "viral marketer", oferując firmom przemycanie reklam produktów w swoich filmikach. Swego czasu Olek się na Toby'ego obraził, bo reklamował stronę, która nie była cool. Mnie też czasem to trochę denerwuje, ale z drugiej strony takie filmiki jak ten, są całkiem przyjemną formą oglądania reklamy (zwłaszcza jak produktu i tak nie ma w Polsce...).

MediocreFilms, czyli Greg Benson i przyjaciele

Greg Benson

W odróżnieniu od poprzedników, Greg... jest stary. Ma 43 lata. Zresztą, jednym z moich ulubionych jego filmików jest właśnie ten, w którym się do tego odnosi - uświadomił mi parę spraw, wymazał z głowy kilka obaw przed dorastaniem. Na prawdę. Filmik ten pochodzi jednak z jego drugiego kanału. Z jego odbiorcami Greg, jak sam to określił, czuje się jak rodzina (podzielił się choćby z widzami relacjami z... przeszczepu włosów. Swoim podejściem uświadomił mi, że to całkiem normalny zabieg). Sam zastanawiam się czy nie wolę właśnie tych filmików z drugiego kanału.

Greg jest profesjonalnym aktorem i żyje... oczywiście w Los Angeles, w stanie Kalifornia. Przed YouTube, na życie zarabiał głównie grając w reklamach. W ostatnim czasie jego zyski z partnerstwa z YouTube pozwoliłby mu myśleć o tym, by... zrezygnować z castingów i przyjąć tworzenie skeczy i postaci jako pracę na pełen etat! To powinno wam uświadomić jaki to jest poważny biznes.

A jak go poznałem? Wpadł mi jakoś w ręce ten filmik i nie mogłem się powstrzymać od kliknięcia przycisku "Subscribe".

Tak swoją drogą - mam wrażenie, że większość ludzi w Polsce w ogóle nie docenia możliwości subskrypcji na YouTube. Ba! Niewielu ludzi w ogóle ma swoje konta.

Jaaaaaaa, czyli Julia Nunes

Julia Nunes

Do tej pory sami faceci, ale spokojnie - są też kobiety na internecie! I od razu zrobi się trochę bardziej muzycznie. Julia pochodzi z małego Fairport, w stanie Nowy Jork. Poznałem ją, klikając na miniaturkę jej filmiku, który pojawił się w rubryce "Featured videos". Dziś już tej rubryki nie ma, nad czym ubolewam.... (widnieje ona na screenie z 2006 roku, u góry tekstu) Na czym ona polegała? Siedział sobie ktoś w głównej kwaterze YouTube i wybierał co mu się podoba i co trafi na stronę główną... Dziś działa to trochę inaczej, toteż rzadko się już zdarza, żeby jakiś nastolatek/nastolatka nagle obudził(a) się i zobaczył(a), że oglądalność jego/jej filmiku nagle skoczyła z 103 wyświetleń do np. 103 tysięcy.

Co to był za filmik? Wykonanie autorskiej piosenki "Into The Sunshine". Od tamtego czasu śledziłem na bieżąco jej poczynania, kupiłem jej debiutancki album (którego sprzedaż odbywała się na prawdę amatorską drogą - wyślij dychę, a ja odeślę ci płytę). Swego czasu nawet zaaranżowałem cover jej utworu "First Impressions" na coś co podchodziło pod gatunek stadium rock. Nawet korespondowałem z nią w tej sprawie, ale korespondencja zaginęła, bo odbywała się poprzez MySpace (hah!).

Ostatnio Julia wzięła udział w programie Kickstarter, w którym fani mogą pomóc muzykom osiągnąć swój cel poprzez... zrzutkę kasy. Julia potrzebowała 15,000 dolarów na w pełni profesjonalny album. Efekt przerósł jej oczekiwania, gdyż w tej chwili zostało zebrane już... 55,000! Mam nadzieję, że Jaaaaaaa (dla ułatwienia - zawsze 7 literek "a") udanie spożytkuje zebrane pieniądze.

Ostatnio odkryłem też, że już jakiś czas temu Julia wystąpiła w skeczu College Humor - na prawdę fajny, polecam.

communitychannel, czyli... Natalie Tran

Natalie Tran

Natalie poznałem stosunkowo później, niż powyższych YouTube'rów, ale i tak już dosyć dawno. Pochodzi ona dla odmiany z... Australii - konkretnie z Sydney. Od razu zadziwił mnie sposób w jaki komentuje ona codzienne sytuacje i to jak się przy tym wyraża. Nie wiedziałem, że kobiety potrafią tak myśleć! W dodatku zadziwiała mnie częstotliwość, z jaką publikuje nowy, kreatywny materiał. Aż ciężko mi podlinkować jakiś konkretny filmik - kliknijcie obojętnie co na jej kanale (choćby to - typowy jej filmik).

Ostatnio Lonely Planet umożliwiło Natalie podróż dookoła świata, dzięki czemu mogliśmy obserwować znane turystyczne atrakcje, z jej niebanalnym komentarzem (na prawdę ciężko wybrać coś do linków - to chyba jedyna gwiazda YouTube, której materiał jest na tak równym, wysokim poziomie).

Co ciekawe, ostatnio natknąłem się na jakiś felietonik, którego autor domniemywał, że Nat może być sztucznym tworem, kierowanym przez jakąś firmę... Ale to tylko domniemania, do których raczej podchodzę z dystansem. Też sobie przecież mogę napisać różne rzeczy, choćby tutaj i ktoś to znajdzie w Google i pomyśli, że ktoś mądry pisze.

Cute with Chris, czyli Chris Leavins

Chris Leavins

Chris to kolejny profesjonalny aktor. Pochodzi z Kanady, ale jak na profesjonalnego aktora przystało, mieszka oczywiście w LA. Hm, jak teraz sobie przypominam, to poznałem go, bo... SuperEd86 w jednym ze swoich filmików o nim wspominał. Jaki ten świat mały...

"Cute with Chris" to seria filmików, w których Chris odpowiada na listy nastolatków o ich domowych zwierzakach. To tak w skrócie. Też ciężko mi na ten moment wybrać najlepszy odcinek, ale niech jest i ten. Z czasem Chris zaczął występować ze swoim show na scenie, co było moim zdaniem na prawdę epickie.

Niestety, od 2008 Chris zaprzestał produkowania serii. Podejrzewam, że jako że jest aktorem, na pewno nie brakuje mu roboty, a swoim internetowym programem nieźle się wypromował. Tutaj dzieli się z widzami historią "Cute with Chris". Robi wrażenie.

Applemilk1988, czyli Emily Connor

Emily Connor

Tutaj, powiem wam, że dzisiaj jakoś nie pamiętam czemu swego czasu subskrybowałem jej kanał. Chyba tylko dlatego, że była Amerykanką, mówiącą po japońsku. Dziś wydaje mi się, że jest sztuczna i właściwie pozbawiona jakiegokolwiek talentu. No - oczywiście może poza talentem do nauki języków. Owszem, chciała śpiewać, ale na YouTube zasłynęła tylko, wspomnianym wcześniej japońskim i... nie wiem czym! (no, to może jest jeszcze niezłe, chociaż z drugiej strony to nie wiem... Tutaj jeszcze ciekawy teledysk)

W każdym razie - Emily jest teraz w wymarzonej Japonii i ma jakiś tam zespół, czy coś. Spoko. Powo! (mój skrót od "powodzenia") Dzięki niej przynajmniej dowiedziałem się, że będąc kobietą, aby zrobić w Japonii karierę w show-biznesie należy najpierw... wystąpić w softcore'owym pornosie... Dziwny kraj, na prawdę.

Schmoyoho (accent on the "yo"), czyli The Gregory Brothers

Evan, Sarah, Michael i Andrew Rose Gregory

The Gregory Brothers to najbardziej aktualny dodatek do moich subskrypcji. Właściwie to dopiero w tym roku przekonałem się do nich w pełni. Czym się zajmują? To zespół muzyków, którzy potrafią zrobić piosenkę... z wszystkiego. Przede wszystkim - z telewizyjnych wiadomości. Już jakiś czas temu na starej wersji bloga opisywałem wam "Bed Intruder Song". A utworem, który ostatecznie przekonał mnie do zostania ich fanem była przeróbka kilku wywiadów z Charlie'm Sheen'em.

Zresztą, ostatnio odbyli nawet trasę koncertową, gdzie występowali między innymi z tym właśnie utworem (na prawdę super!). Zresztą oni nawet z ogłoszenia trasy koncertowej i sprzedaży biletów potrafili zrobić piosenkę. Co jeszcze można polecić z ich repertuaru? "Backin' Up" i również wykonanie na żywo tego utworu. No i jeszcze tzw. "barbershop tag" na temat tego utworu, czyli... takie jakby epickie zakończenie tematu. Czysty talent! The Gregory Brothers to zespół bardzo rodzinny - Michael, Andrew Rose i Evan są braćmi, a Sarah jest... żoną tego ostatniego.

Niestety, nie wszystkie ich piosenki mi się podobają. Niektóre są robione trochę na siłę, ale jest jeszcze parę fajnych. Posłuchajcie tego (w oryginale babka strasznie fałszowała, nie trzymało się to kupy, a oni zrobili z tego potencjalny hit!) i... cover tego utworu w wykonaniu Adrew Rose'a Gregory i... Julii Nunes!

Jezuś, i jeszcze o tym bym zapomniał! - Obama śpiewa "Replay".

Boxxy, czyli Catie Wayne

Catie Wayne, jako Boxxy

Na koniec nieco inna historia. Boxxy wzbudziła w internautach tyle skrajnych emocji, że sprawy wymknęły się nieco spod kontroli. Nie szło pozostać obojętnym, wobec jej filmików, przedstawiających hiperaktywną 17-latkę, adresującą jej różnych internetowych znajomych. Częściowo została znienawidzona - hackowano jej konta, grożono jej. Byli też tacy, którzy ją kochali... Niekiedy nawet... próbując odwiedzić ją w domu. Trochę to takie... nie teges, co nie?

W końcu okazało się, że... Boxxy to postać fikcyjna. Natomiast, dziś 19-letnia, Catie Wayne to... aspirująca aktorka. Od 2009 oddaliła się jak najdalej od internetu i skupiła się na... grze w szkolnych przedstawieniach. W końcu, gdy całe szaleństwo nieco się uspokoiło, powróciła pod tym adresem, a nowe filmiki jako Boxxy udostępnia tutaj. Cóż, powodzenia w karierze aktorskiej - na pewno umiejętność wywołania zamieszania, nawet nie mając takiego celu, to już coś.

Jeszcze w jej sprawie, jako że wyżej pisałem o The Gregory Brothers, oto remix utworzony z wypowiedzi Boxxy. Nie jest on autorstwa The Gregorys, ale... no, artysty, który mocno się nimi inspiruje. Przy tak radosnej melodii, nawet najwięksi wrogowie zaczęliby się kochać! ;)

Nie wszystkich na YouTube lubię

Żeby nie było - nie wszystkich na YouTube mogę zdzierżyć. Jest na przykład ten faggot, który zakochał się w Miley Cyrus (ostatnio nawet się z nią spotkał! brawo! możesz teraz umrzeć?). Albo ten koleś, który tylko komentuje wszystko i ma włosy do góry. Albo ten Azjata, Jezuuu... Dobra, ale ich zostawmy. Jest też parę filmików, które lubię, ale nie na tyle, by subskrybować całe kanały. Albo też po prostu muszę się jeszcze przekonać. Zobaczymy - napisałem najważniejszych, może wkrótce będę uaktualniał, albo zrobię z "dzieci YouTube'a" serię wpisów?. ;)

Do czego zmierzam?

No właśnie. Przedstawiłem sylwetki moich ulubionych gwiazd YouTube'a, ale co miałem na myśli mówiąc o korzyściach jakie osiągnąłem dzięki temu portalowi? Nie mówię oczywiście o czystej rozrywce. Zresztą, dla niektórych, być może, wątpliwej. W końcu w czasie w którym oglądałem filmiki, mogłem przelecieć wszystkie super laski na mieście. Tak, mogłem, ale widocznie nie chciałem.

Co bystrzejsi pewnie zauważyli, że wszystkie powyższe filmiki są... po angielsku! Tak! Moi drodzy! To właśnie ci ludzie, których wymieniłem powyżej... nauczyli mnie angielskiego! Tak, właśnie oni. Nigdy nie uczyłem się tego języka. Nigdy. Wchodził mi on sam, gdyż słuchałem Amerykanów (czy tam Kanadyjczyka i Australijkę) i tego, jak mówią oni na co dzień. Owszem, umiałem już coś wcześniej, ale właśnie w latach 2005-07 zauważyłem, że moje umiejętności językowe nagle, same z siebie, wzrastają. Dopiero później skapnąłem się skąd się to wzięło.

Oglądanie YouTube zbiegło się jeszcze z inną decyzją. Do tamtego czasu, starałem się czytać dużo w internecie po angielsku - po prostu dlatego, że zawsze było w tym języku więcej informacji. Tylko, że tak do ok. 2005-06 roku czytałem i udawałem, że rozumiałem. W 2006 roku zacząłem... do znudzenia sprawdzać w słowniku po kolei każde słowo jakiego nie byłem pewien. Na prawdę polecam!

Dalej nie znam się na czasach i nikomu niczego nie wytłumaczę, ale jestem oczytany i osłuchany z językiem i to jest najważniejsze. Podejrzewam, że to mniej więcej połowa tego, czego mógłbym się nauczyć będąc za granicą. W końcu słuchałem i czytałem, ale jednak mało było z mojej strony konieczności odpowiedzi. ;) Ale i tak jest świetnie.

ATANAZY WOJDAK

PS No, jeszcze przed 2005 rokiem udało mi się osiągnąć poziom pt. "rozumiem South Park bez napisów, ale do każdego innego serialu już ich potrzebuję" - to też było ciekawe. Po prostu nauczyłem się tego specyficznego słownictwa i wymowy.

PS1 Muszę powiedzieć też o czymś innym. Czasem przez te filmiki byłem... bliski depresji. Patrzyłem na tych entuzjastycznie nastawionych do życia, kreatywnych ludzi z Los Angeles, lub skądś. Na ludzi w moim wieku, którzy mieli czas, ochotę, warunki i odpowiednie otoczenie by stworzyć fajny filmik, a potem spojrzałem za okno i wracałem na ziemię, uświadamiając sobie, że jestem tylko chłopcem z Polski, ze Śląska, z Bytomia... Z czasem jednak się z tym pogodziłem, zrozumiałem, że (banał-mode on) taki jest świat (banał-mode off) i jakoś mi to przeszło. Teraz jestem super.

PS2 A może TY, któregoś z tych YouTube'rów znasz i oglądasz, ale nie wspominasz o nim/niej, bo wątpisz, że będzie z kim, i o czym, rozmawiać? Jeśli tak - odezwij się. Będę w chuj zaskoczony.

Kliczko vs. Adamek = Walka XXI wieku!

2011-07-06T23:11:00.006+02:00

Plakat promujący "walkę XXI wieku"

Ktoś jest w stanie policzyć ile "walk stulecia" już mieliśmy? No tak, ale w takim razie powstaje pytanie - jakim hasłem wypromować kolejny bokserski hit? Oto odpowiedź - przed nami "walka XXI wieku"!

Niby to samo, ale brzmi lepiej, co nie? Trzeba było od razu przyjebać "walką wszech czasów" i by było po kłopocie.

Przepraszam za mój prześmiewczy ton, ale muszę przyznać - boks mnie nie fascynuje. Próbowałem kilkakrotnie, ale niestety - nic z tego. Jego pobieżne śledzenie, uświadamia mi za to, jak zabawny jest świat tego sportu. Ostatnio próbowałem oglądać walkę Władymira Kliczki z Haye'm. Co mogę powiedzieć? Imponująca oprawa... Dobrze, że piłka nożna czegoś takiego nie potrzebuje. Jakoś nie wyobrażam sobie, żeby Ronaldo czy Messi musieli na boisko przedzierać się przez różne scenografie. Sama walka - owszem - czuć było, że to najwyższy poziom tego sportu. Tak jak to się czuje, gdy ogląda się mecze piłkarskiej Premier League. Ale jednak w moim przypadku - to nie do końca to. Wyłączyłem po paru rundach.

ATANAZY WOJDAK

PS Dziś krótko, ale mam w głowie pewien temat, który chcę (ponownie!) poruszyć, więc wkrótce kolejny wpis.

"Eksperci"

2011-07-02T17:15:00.001+02:00

W Argentynie właśnie rozpoczął się turniej Copa America. W pierwszym spotkaniu, Argentyńczycy zaledwie zremisowali 1:1 z Boliwią. Szerzej można o tym wszystkim poczytać w specjalnym dziale portalu Ekstraklasa.net (zapis mojej relacji na żywo, moje krótkie podsumowanie + zdjęcia, szersza relacja Daniela Kawczyńskiego). Na blogu chciałbym jednak poruszyć pewien szczegół, który zirytował mnie, gdy oglądałem transmisję meczu otwarcia w TVP Sport.

Roberto Silvera rozpoczyna
mecz otwarcia CA. fot. YouTube

Mecz komentowali panowie Maciej Iwański i Tomasz Wołek. Ten drugi, jako dziennikarz sportowy, cieszy się opinią eksperta ds. piłki południowoamerykańskiej. Jakże więc zdziwiło mnie, gdy obaj panowie byli strasznie zdziwieni sposobem, w jaki urugwajski sędzia Roberto Silvera, wyznacza miejsce z którego ma być wykonywany rzut wolny i gdzie ma stać mur. Przecież nie jest tajemnicą, że już od jakiegoś czasu to standard na boiskach Ameryki Południowej, że stosuje się do tego specjalnego spray'u. Czyżby red. Wołkowi nie przyszło w ostatnich latach oglądać żadnego meczu choćby ligi brazylijskiej? Przecież jest podobno ekspertem w tej dziedzinie...

Nieładnie tak oszukiwać widzów. Szkoda, że Copa America musimy oglądać w TVP Sport, a nie np. w Sportklubie (który jest już zresztą szerzej dostępny, niż kanał telewizji publicznej!). Młodszy brat kolosa z Woronicza, na pewno opatrzyłby turniej lepszą oprawą (w nocy w TVP nie było nawet studia... ale może i to w ich przypadku nawet lepiej) i prawdziwie eksperckim, pełnym pasji komentarzem pana Bartka Rabija.

W południowoamerykańskim sędziowaniu (i w ogóle futbolu) jest jeszcze parę smaczków. Z niecierpliwością czekam, co jeszcze zadziwi komentatorów i "ekspertów" TVP. ;)

ATANAZY WOJDAK

Wierzę w Klicha!

2011-06-17T00:30:00.005+02:00

vfl-wolfsburg.de

Czas bym wypowiedział się na temat transferu Mateusza Klicha do Wolfsburga, póki to jeszcze w miarę świeży news. Wypadałoby, bo akurat mam jakieś zdanie na ten temat. Jakie ono jest - sugeruje już trochę tytuł tego posta. Na wstępie wypadałoby powiedzieć, że chyba byłem nim mniej zaskoczony, niż większość kibiców.

Ale zacznę od czegoś innego. Zasadniczo - nie lubię przewidywać. A już na pewno nie lubię się zakładać. Nie biorę, zatem, udziału w zakładach bukmacherskich. Próbowałem kilka razy - raz nawet sporo wygrałem, ale mi się nie podobało i już. Dla mnie, w futbolu, trochę magii zawartej jest właśnie w tym, że nie wiem co się stanie. Nie chcę się o to zakładać, bo po prostu nie wiem. Oczywiście - chodzi o ryzyko. Ale mnie to po prostu nie bawi. Równie dobrze mogę sobie przejechać stówą przez skrzyżowanie ze znakiem "ustąp pierwszeństwa" i też będę miał ryzyko. ;)

Tak samo więc, jak nie obstawiam wyników meczów, tak i też nie przewiduję jak potoczą się kariery poszczególnych piłkarzy po transferach. Tym razem zrobię jednak wyjątek i zapowiem, że moim zdaniem Mateuszowi Klichowi się w Wolfsburgu... powiedzie. Co to znaczy? Może nawet będzie siedział na początku na ławce - to wręcz pewne. Ale na pewno osiągnie z pobytu w takim klubie korzyść. No bo czego mógłby się jeszcze w Cracovii nauczyć? Jeszcze by go tam w końcu popsuli. Niemcy, za to, w każdym działaniu mają jakiś cel. Na pewno nie kupują 21-letniego zawodnika, żeby go... popsuć.

Wszystko zależy więc od Mateusza. Trochę podstaw do tego, że sam się popsuje jest... Na początku roku na Weszło ukazał się tekst Andrzeja Iwana, w którym Pan Andrzej apelował do zawodnika o zaangażowanie. Gdzieś tam było słychać, że Mateusz ma opinię lenia. Przypominam, ze taką samą opinię miał Radosław Majewski, a mimo to w Anglii szybko stał się szanowanym zawodnikiem. (No, może teraz trochę przycichł, ale po jego pierwszej rundzie, przecierałem oczy ze zdumienia.) Zmierzam więc do tego, że lenistwa... da się oduczyć. A też nie wiem do końca czy Mateusz aż takim leniem znowu jest.

Muszę przyznać - cały mecz w jego wykonaniu widziałem... chyba tylko raz (w końcu w Canal+ nie pokazywali za dużo Cracovii...). Ale przynajmniej na prawdę na żywo - ze stadionu, gdy Cracovia grała z Polonią Bytom. To ma kolosalne znaczenie, bo że komuś raz podanie wyszło, czy rzut wolny, to w skrótach można często zobaczyć. Cały mecz to coś innego. Rzadko jest tak, że gołym okiem od razu widzę, że oto gra dobry piłkarz, a z Mateuszem tak miałem. Świetnie się poruszał, zagrywał kluczowe piłki. Parę razy ręce składały mi się do braw, a na meczach polskiej ekstraklasy to na prawdę rzadkość.

Wcześniej już zdążyłem nabrać sympatii do Mateusza, czytając z nim wywiad na Weszło. Jeszcze parę miesięcy temu wciąż zastrzegał, że jest dopiero kandydatem na piłkarza. W taki oto sposób budował sobie u mnie pozytywny wizerunek - chłopaka z głową na karku. Od tamtej pory miał miejsce tylko jeden zgrzyt. Trochę mnie zniesmaczyło jego zachowanie w meczu z Widzewem, kiedy po otrzymaniu czerwonej kartki, przepędzał kamerzystę, ale można powiedzieć, że przestałem go lubić tylko na jeden dzień. Szybko zrozumiałem, że kierowały nim emocje. Gorzej tamtego dnia zachował się trener Szatałow - jemu to akurat totalnie nie wypadało. (Od razu mówię, że na niego jednak też się śmiertelnie nie obraziłem - wynik końcowy go w moich oczach uratował.)

Gdy pojawiła się lista powołanych na mecze z Argentyną, większość psioczyła na debiutanta Klicha. (Tak samo jak po transferze wszyscy byli w szoku, o czym wspominałem na wstępie - to wynika po prostu z... nieśledzenia ligi przez ogół społeczeństwa...) Ja się z jego obecności w kadrze ucieszyłem. Ale nie aż tak znowu pełną parą... Jakbym miał naturę hazardzisty, znając rozumowanie Franciszka Smudy, gotów byłbym się założyć przed debiutem Klicha w reprezentacji, że nie będzie on trwał dłużej niż 5 minut. I pewnie teraz miałbym jakąś satysfakcję... Szkoda tylko, że Mateuszowi nie dano pograć z "Argentyną" chociaż pół godziny...

Ale teraz w reprezentacji będzie grał więcej. Na pewno będzie w kadrze na Euro 2012. I będzie grał. Ba! Będzie grał dobrze! Ale kij tam z mistrzostwami - to dopiero za rok. Andrzej Twarowski z Canal+ po transferze Roberta Lewandowskiego typował, że ten zdoła zdobyć w Bundeslidze 10 goli. Ostatecznie było ich 8, więc i tak nieźle. No to ja zakładam się, że w sezonie 2010/11 Bundesligi, Mateusz Klich rozegra 10 dobrych meczów. Niech wyznacznikiem będę noty "Kickera" i w mniejszym stopniu też moje własne zdanie. (Przypominam, że krótkie występy z ławki nie są oceniane, więc co jak co, ale typ jest dość ryzykowny. Ale wierzę, że to możliwe.)

No to przynajmniej czekam na nowy sezon z jakąś perspektywą. W sumie ciekawie tak się o coś założyć. I to jeszcze publicznie, pod nazwiskiem.

ATANAZY WOJDAK

Mann i Materna - reklamy Kredyt Banku

2011-06-13T01:00:00.002+02:00

Na pewno większość z was widziała reklamy Kredyt Banku z Wojciechem Mannem i Krzysztofem Materną w roli głównej. Niestety, mimo że chciałbym, żebym było inaczej - te reklamy są smutne. Smutne, bo sztuczne. Jak to się mówi - "zniszczenie własnego pomnika" i te sprawy. Ale! Warto obejrzeć ten making of, żeby zobaczyć jak ok. 0:36 pan Wojciech niszczy łysego mądralę. Pouczać mistrzów - samobójstwo.

A w tych reklamach właśnie brakuje tego spontana, tej wolnej ręki. W "Za chwilę dalszy ciąg programu" nie było stu powtórzeń, tylko właśnie śmiejący się Materna i Mann, mówiący i akcentujący tak, jak chce...

Reklama zawsze pozostanie reklamą. Mimo to, warto by twórcy tej konkretnej, zrozumieli, że negatywne głosy pojawiają się nie dlatego, że "to reklama i reklamy tak mają", tylko dlatego, że to po prostu słaba reklama. Zniszczono fundamenty, za które ceniono głównych jej aktorów. I ten making of - umieszczony zresztą na oficjalnym kanale Kredyt Banku - pokazuje to.

Mam nadzieję, że te reklamy polecą jeszcze trochę i szybko o nich zapomnimy.

ATANAZY WOJDAK

Mistrzostwa Europy do lat 21... nie dla polskiego widza! Chyba, że...

2011-06-12T15:03:00.004+02:00

Wczoraj rozpoczął się finałowy turniej piłkarskich mistrzostw Europy do lat 21. Sam dopiero wczoraj się o tym dowiedziałem! Dlaczego? Żaden polski sportowy nadawca telewizyjny (a naliczyłem ich chyba z 7) nie zadbał o zakup praw do tego turnieju! Wszyscy zgodnie uznali, że nie warto? A może po prostu się zagapili?

Ciężko w to uwierzyć, bo kadry drużyn wyglądają na prawdę zachęcająco. Szczególnie Hiszpanii i Anglii. Te dwie drużyny zmierzą się już DZIŚ O 20.45. Nie wybaczyłbym sobie, odpuszczając takie spotkanie (szczególnie będąc teraz bombardowanym na RSS-ie zapowiedziami z brytyjskich mediów. BBC, Guardian, Daily Mail, Goal.com - to takie pierwsze z brzegu). Dla tych, którzy czują się tak jak ja - spieszę z pomocą.

Można oglądać streamy w internecie, ale faktem jest, że często zanim znajdzie się satysfakcjonującego streama, upływa pół meczu i człowiekowi się odechciewa. Znalazłem jednak stronę http://magictv.co/, która dotąd nigdy mnie nie zawiodła. Steamy mają bardzo wysoką jakość i nie przycinają mi się. W dodatku są po angielsku, a więc nie trzeba się denerwować na jakiś arabski, czy chiński komentarz, tylko słuchać ekspertów Sky Sports! Tam właśnie oglądałem niedawno pożegnalny mecz Gary'ego Neville'a i tam będę zapewne oglądać spotkania młodzieżowych ME.

Aby oglądać transmisje na http://magictv.co/ należy poczynić następujące kroki:

Pobrać najnowszą wersję Veetle: http://veetle.com/index.php/download/instructions/player/autoStart
Wejść na http://magictv.co/ i z menu na górze wybrać zakładkę "Schedule"
Zapoznać się z bogatym programem transmisji (UWAGA! PODANY JEST CZAS BRYTYJSKI - należy dodać 1 godzinę)
Kliknąć na odpowiedni kanał w menu na górze i oglądać.
??????????
PROFIT!

Jakość streamów jest na praktycznie telewizyjna! Mam nadzieję, że wszystko będzie działać dobrze. Życzę nieprzycinających się transmisji i wielu emocji. ;)

ATANAZY WOJDAK

EDIT: No, ja tu się rozpisuje, a okazuje się, że mecze ME do lat 21 można oglądać... na oficjalnej stronie UEFA!
Oto link: http://video.uefa.com/Video/Live/Competitions/Under21/Country=PL/MatchList.html

Polisz Inglisz

2011-06-08T23:59:00.005+02:00

Wiecie co mnie irytuje? Angielskie słowa. Lubię język angielski, ale denerwują mnie angielskie słowa... w polskich zdaniach! Przykład? Świeży (Jezu, dziękuję. Staję w obronie j. polskiego, a tu taki byk! Późno było ja to pisałem ;)), bo dzisiejszy. Koleżanka pracuje w jakimś (bo w tym momencie jeszcze nie do końca wiedziałem co to) "InSilesia". Pytam się więc co to właściwie jest. Wiedziałem, że chyba portal, ale zastanawiam się na co ukierunkowany, czy ktoś go w ogóle czyta itd.. Odpowiedzi nie dostałem dostatecznie szybko, więc sam wpisałem rzeczoną frazę w Google. Już po chwili wszystko wiedziałem.

Portal InSilesia.pl to...

Uwaga...

"Pierwszy śląski...

...NEWSWIRE"!!!

Brawo! Mamy pierwszy NEWSWIRE na śląsku! Pal licho, że ok. 90% mieszkańców śląska NIE WIE CO TO JEST! Nie ma polskich słów? Już nie chodzi o to, że te słowa brzmią w polskich zdaniach nienaturalnie. Ludzie nie znają angielskiego! Widzę to. Po prostu nie. Kiedyś myślałem, że raczej tak, ale jednak nie. Po co więc silić się na coś takiego? Nie byłoby fajnie ponazywać nowoczesne rzeczy po swojemu?

Tak samo jest z (jakże modnym teraz i rozwijającym się) PR. Już nie mówię, że samo używanie skrótu w bezczelnej wymowie "pijar" mnie denerwuje. Dlaczego w ogóle "public relations"? Przecież tak ładnie brzmi "stosunki międzyludzkie", "kontakty międzyludzkie".

A teraz hit! Kilka dni temu w rozmowie z tą samą koleżanką dowiedziałem się, że jest coś takiego jak... uwaga, zapnijcie pasy...

SUPERWIZOR...

Gratuluję, jeśli ktoś potrafi używać takiego słowa z poważną miną. Słowniki podają kilka tłumaczeń angielskiego "supervisor". Na pewno znalazłoby się coś odpowiedniego, zamiast używać słowa, które mi na myśl przynosi co najwyżej... bardzo dobry odbiornik telewizyjny. Apeluję o zmianę trendów, zanim przekroczymy (jeszcze bardziej) granicę absurdu.

Francuzi idą w tę stronę. Ich język to chyba jedyny, w którym komputer to nie coś podobnego do "komputer" właśnie, ale "l'ordinateur" (jedna z niewielu rzeczy, którą zapamiętałem z lekcji francuskiego z gimnazjum). Tam jest tak z wieloma rzeczami - ostatnio czytałem, że nawet "e-mail" jest zakazany, a teraz w mediach nie będzie można podawać nazw Twitter i Facebook, między innymi dlatego, że też są anglojęzyczne. Może to trochę paranoja, ale warto czasem przejrzeć na oczy i popatrzeć na coś z drugiej strony. Robimy z siebie głupków. Trudno, zdarza się. Ale jeśli przy tym wydaje się nam, że jesteśmy nie wiadomo jak rozwinięci, to już się zaczyna robić żenujące.

Szczerze - pewnie kiedyś bym nie pomyślał, że takie coś napiszę. Jeszcze nie dawno, chyba uważałem zupełnie inaczej. Teraz jednak jakoś dojrzałem i dostrzegłem, że angielski to angielski, a polski to polski i należy to rozdzielić.

ATANAZY WOJDAK

Dudek wyparuje?

2011-06-07T21:52:00.003+02:00

Wczoraj Jerzy Dudek spotkał się w Warszawie z przedstawicielami mediów. W związku z tym, oczywiście dziś w KAŻDEJ polskiej gazecie mamy wywiad z polskim bramkarzem. W dodatku wszystkich ich treść była, w gruncie rzeczy, taka sama. Aż się zastanawiam czy to nie była przypadkiem jedna konferencja prasowa i po prostu każdy ją na swój sposób spisał.

W każdym razie, szczególnie rzucił mi się w oczy jeden nagłowek z popularnej darmówki "Metro":

Czaicie? Nie chodzi tylko o to, gdzie będzie grał... On nie wie czy W OGÓLE BĘDZIE! Wytłumaczyć jaśniej? Dudek nie wie czy w ogóle BĘDZIE... ISTNIAŁ! Prosta wypowiedź, a w moich oczach wyjawiła się jako dylemat i niepewność polskiego bramarza, co do dalszej egzystencji wśród nas. Aż chciałoby się zacytować "być, albo nie być". Czy Jerzy Dudek W OGÓLE BĘDZIE (istniał)!? Zostanie z nami, czy też wyparuje? Przekonamy się w najbliższych tygodniach.

Czy tylko ja tak to widzę? Hm, dzisiaj pani dr Lakomy stwierdziła, że mam zrytą psychikę (coś w tym stylu...). Chyba coś w tym jest...

***

Skończył mi się dezodorant. Zmusiło mnie to by wybrać sie do Rossmanna (czasem trzeba też swoich "pen pals" odwiedzić ;)). Brak dezodorantu o tej porze roku to prawdziwe samobójstwo. Przy okazji chciałem kupić też krem (nie jestem gejem, ale muszę używać, bo mam suchą skórę) i szampon (gdyż mam teraz krótkie włosy i mój dotychczasowy nie byłby już odpowiedni). Stanąłem więc przed stoiskiem z szamponami męskimi i dostrzegłem poniższą butelkę i już nie miałem się co zastanawiać:

FUCK YES! Byłem w sklepie sam, ale nie mogłem się powstrzymać, żeby z tego nie spulać. Kupiłem, bo po prostu jego specyfikacje najbardziej mi pasowały. Mimo to, fajnie że epicka nazwa nada chwilom spędzonym na myciu włosów, ponadprzeciętnego znaczenia.

ATANAZY WOJDAK

O Napieralskiego zdjęciach, komórką robionych...

2011-05-31T01:13:00.004+02:00

Dzisiaj krótko, bo długo nie warto. Ale konkretnie, bo nie mogłem się powstrzymać. Włączam wieczorem TVN24. Przypadkowo, latając po kanałach zatrzymałem się tam na 3 minuty. Jest afera! Napieralski robił zdjęcia Obamie telefonem! O nie, o nie! Polacy znowu wyszli na wieśniaków!

A ja tak sobie siędzę, śmieję się i myślę sobie. Nie to jest wieśniactwem, że Napieralski cykał fotki komórką. Wieśniactwem jest to, że my teraz o tym dyskutujemy w telewizji i robimy z tego temat.

Przecież oni tam w Stanach napierdalają telefonami ile wlezie i jeszcze po sekundzie wrzucają na Twittera...

ATANAZY WOJDAK

PS. Warto w tym momencie przypomnieć artykuł z Weszło sprzed paru tygodni: http://www.weszlo.com/news/6831

Gary Neville is a Red

2011-05-24T23:55:00.002+02:00

Gary Neville

400 meczów ligowych, a w sumie licząc wszystkie rozgrywki - 602. I w końcu nadszedł kres. 4 miesiące temu Gary Neville podjął decyzję o zakończeniu sportowej kariery. Dla Manchesteru United grał nieprzerwanie od 1992 roku. Dziś przyszedł czas by się pożegnać.

Mimo napiętego terminarza Czerwonych Diabłów (w minioną niedzielę mecz ligowy z Blackpool, a w nadchodzącą sobotę finał Ligi Mistrzów na Wembley z Barceloną), kibice w liczbie 42,000, zjawili się na Old Trafford by podziękować jednemu z najlepszych prawych obrońców w historii angielskiej piłki, za niespotykaną w dzisiejszych czasach lojalność.

Przeciwnikiem na to towarzyskie spotkanie był Juventus. Nie ten sam co przed laty (7. miejsce w zakończonym sezonie i brak awansu do europejskich pucharów), ale na Old Trafford wciąż szanowany.

Specjalnie dla Neville'a, koszulki Manchesteru United przywdziali po latach: jego brat Phil, Nicky Butt i David Beckham, który specjalnie dla tej okazji opuści jutrzejszy mecz ligowy LA Galaxy z Houston Dynamo.

- Oddasz Gary'emu parę piłek, gdy będzie cię obiegał na prawym skrzydle? - przed meczem pytał Beckhama reporter Sky Sports. - Nie, nigdy tego nie robiłem i dziś też tego nie zrobię - żartował były kapitan Czerwonych Diabłów. - No, dzisiaj może raz. - dodał na koniec ze śmiechem.

David Beckham ponownie w koszulce United

Jednak na boisku wyglądało to zupełnie inaczej. Neville przez całe spotkanie grał... przed Beckhamem! Pod koniec spotkania Beckham chciał nawet Neville'owi oddać rzut wolny, ale sprawca całego zamieszania nawet nie śmiał podchodzić do piłki.

W trakcie spotkania Beckham w swoim stylu popisał się kilkoma celnymi przerzutami i dośrodkowaniami. - Jest w formie. Wciąż mógłby grać w Anglii. - twierdził z przekonaniem komentator Sky Sports Martin Tyler, Polakom znany zapewne z komentowania meczów w... grach z serii FIFA.

Czuć było, że to mecz towarzyski. Roześmiane twarze na boisku i na ławkach rezerwowych. Podczas meczów o stawkę, zwykle nie ma na to miejsca. Juventus wygrał spotkanie 2:1, ale nie miało to dziś żadnego znaczenia. Po meczu Neville podziękował kibicom na Old Trafford, a ci śpiewali i jeszcze długo będą śpiewać "Gary Neville is a Red, is a Red, is a Red..."

Neville po zakończeniu nie usunie się w cień. Widzowie Sky Sports będą mogli go oglądać w roli telewizyjnego eksperta już od nowego sezonu. - Gary miał specyficzne poczucie humoru. - mówił David Beckham - Dopiero teraz więcej ludzi będzie mogło się o tym przekonać. - zakończył.

Na koniec jeszcze kilka zdjęć:

Alex Ferguson i jego pupile w 1995...

... i dziś. Przed meczem w szatni

Wyjściowa jedenastka z dzisiejszego spotkania

ATANAZY WOJDAK

"Jeszcze Polonia nie zginęła"?

2011-05-17T19:10:00.001+02:00

Tekst napisany dla portalu Ekstraklasa.net

„Polonia - I liga!” - w Bytomiu wciąż można natknąć się na vlepki sprzed czterech lat. Dziś - głównie dzięki zmianie nazewnictwa rozgrywek, która nastąpiła w międzyczasie - niegdyś dumnie brzmiące hasło, nabiera zupełnie innego znaczenia.

fot. Maciej Suchan / Polskapresse

Od trzech lat Polonia Bytom nie była tak blisko spadku na trzy kolejki przed końcem. W podobnej sytuacji była w swoim pierwszy sezonie w ekstraklasie - 2007/2008, kiedy to po 27 kolejkach miała dwa punkty przewagi nad 15. Widzewem. W kolejnych dwóch sezonach, zgodnie plasowała się na 7. miejscu.

Oczywiście, w klubie zawsze było krucho. Ciężko przyznać, żeby Polonia była obiektywnie 7. drużyną w Polsce. Mimo to, końcowy wynik rok w rok przerastał oczekiwania. Same awanse - najpierw z trzeciej ligi do drugiej, a potem do ekstraklasy - należało rozpatrywać w kategorii niezwykle rzadkich prezentów od losu.

Jeszcze w sezonie 2003/2004 piłkarze Polonii grali sobie spokojnie w III lidze. Nie mając większych aspiracji, klub z Bytomia zajął ostatecznie miejsce w środku tabeli. Na przyszły sezon za cel przyświecało powtórzenie tego osiągnięcia. Kilka dobrych występów, równa forma poskutkowały jednak zajęciem 2. miejsca. W barażach bytomianie odbyli dzielne boje ze Szczakowianką Jaworzno (1:0 u siebie, 1:2 na wyjeździe) i wywalczyli awans do II ligi.

Wszyscy spodziewali się, że to jednoroczny wyskok. Mimo to, na stadion przy ul. Olimpijskiej 2 zaczęło chodzić coraz więcej ludzi. Doping publiczności pomógł Polonii wywalczyć w sezonie 2005/2006 15. miejsce i udział w barażach o utrzymanie. Polonia pokonała w nich Unię Janikowo (0:0 na wyjeździe, 1:0 u siebie) i mogła grać w II lidze na kolejny sezon - tym razem miał to już być ostatni.

I był. Tyle, że drużyna nie spadła - jak się wszyscy spodziewali - do ligi trzeciej, a awansowała! 3. miejsce na koniec, trochę zamieszania z degradacjami w ekstraklasie i mieliśmy w Bytomiu bezpośredni awans!

„W pewnym mieście przemysłowym, gdzie hutnicy topią stal…”

W mieście, w którym na każdym kroku widać zrujnowane kamienice i nieprzyjazne twarze, jest tak wiele do zrobienia, że nie wiadomo od czego zacząć. Mieszkańcy opowiadają sobie historię o… nałożonej na miasto przez kościół katolicki klątwie (to nie legenda - taka klątwa w rzeczywistości została nałożona na miasto w XVI wieku). Nagle - „bum!” - Bytom ma klub w piłkarskiej ekstraklasie! Polonia była pierwszym tematem we wszystkich bytomskich szkołach i zakładach pracy, w hipermarketach i kościołach.

Miasto mogło na tym zyskać - po prostu zarobić. Pieniądze włożone, kiedyś mogły się zwrócić. Ze sportowymi inwestycjami zawsze wiąże się ryzyko niepowodzenia i ciężko było je podjąć, gdy w miejskiej kasie świecą marne grosze. Prezydent miasta Piotr Koj narobił sobie wrogów wśród kibiców, konsekwentnie odmawiając przyznania dodatkowych środków na klub. Poważnych sponsorów też nie było widać. Ostatecznie, wszystko w klubie organizowano „na styk”.

Kto mógł ten pomagał. Montaż krzesełek, malowanie bramy - takimi zadaniami, zajmowali się… kibice! Przy Olimpijskiej wieczorami mecze oświetlają reflektory na najtańszych masztach, kibiców przed opadami ochrania żagiel, a dziennikarze i VIP-y usadowieni są na czymś, co przypomina bardziej przystanek autobusowy, niż trybunę. Nie zapominając już o grożącym zawaleniem budynku klubowym rodem z PRL-u. Do tego jeszcze beznadziejne toalety i wygazowana cola w cenie 5 złotych…

Na stadionie im. Edwarda Szymkowiaka… nie ma trybuny głównej! Zamiast niej, mamy porośnięty trawą pagórek, a jej rolę pełni ustawiony z boku sektor „Olimp”, z którego - wbrew założeniom - widok na boisko jest najgorszy z całego stadionu. Komentatorzy telewizyjni mecze relacjonują z tymczasowego - choć stojącego już całe cztery lata - kontenera.

W podobnym kontenerze przebierają się zawodnicy, a także… odbywają się konferencje prasowe. Dziennikarze czekający po meczu na trenerów, słyszą każde głośniej wypowiedziane w szatni gości słowo. Czasem jest naprawdę komicznie, gdy trener na konferencję przychodzi z hollywoodzkim uśmiechem, a parę minut wcześniej wszyscy słyszeli jak wyzywał swoich podopiecznych od

najgorszych, nie unikając przy tym nieparlamentarnego słownictwa.

„Polonio, przecież ty dobrze grasz…”

Mimo to, na samym już boisku nie było najgorzej. W Polonii udało się wypromować kilka nazwisk. Grzegorz Podstawek stał się szanowanym napastnikiem, tylko za sprawą gry na szpicy drużyny z Olimpijskiej. Jacek Trzeciak jest wzorem profesjonalizmu, już nie tylko dla bytomian - rozpoznaje go cała piłkarska Polska. Rafał Grzyb czy Marcin Komorowski to przykłady zawodników, którzy dobrą grą w Bytomiu, znaleźli miejsce dla siebie w czołowych klubach.

I tak rok w rok udawało się utrzymywać, a wręcz zaskakiwać wyższym miejscem, niż w dolnej połówce tabeli. Co rundę wzmacniano drużynę. Choć trochę „z łapanki”, to ci piłkarze sprawiali radość kibicom, nieraz zdobywając punkty w meczach z wielkimi - Wisłą, Lechem czy Legią. Nikt z Polonii się nie śmiał - a przynajmniej nie na tyle, na ile by mógł - bo wiedział, że w każdej chwili może z nią przegrać.

Wygląda na to, że ta formuła jednak się wyczerpała. Trudno się dziwić - prowadzenie Polonii w taki sposób to droga donikąd. Kiedyś musiało przestać się wszystko udawać. Jednak czemu akurat w sezonie 2010/2011?

Przecież Polonia wcale nie ma tak słabego składu. Radzewicz i Barcik to - bez żadnej przesady - czołowi skrzydłowi ligi. W środku pomocy kluczowym podaniem, przesądzić o wyniku potrafi David Kobylik, który grę dla Polonii przedłożył nad występami w Lidze Mistrzów z Żyliną. Jest obiecujący Łukasz Tymiński, duże postępy zrobił Mateusz Żytko. Obroną dowodzi doświadczony ligowiec Błażej Telichowski. Krzysztof Król i bramkarz Marcin Juszczyk jeszcze niedawno byli zapowiadani jako niemałe talenty - ostatecznie nie wybili się ponad przeciętność, ale też nie można powiedzieć, ze są słabi.

Brakuje tylko… napastnika. Kibice zgrzytają zębami, gdy widzą „popisy” Blazeja Vascaka. Robert Wojsyk nie jest jeszcze gotowy by udźwignąć ciężar występów w pierwszej drużynie. Grzegorz Podstawek się zaciął. Przemysław Trytko zanim rozkręcił się na dobre, odniósł poważną kontuzję. Zimą pozbyto się Mariusza Ujka. Poszło o pieniądze - jak wiadomo - temat w Bytomiu drażliwy. Na ratunek ściągnięto Emila Drozdowicza z upadającego GKP. Natychmiastowy transfer napastnika w maju - brzmi groteskowo.

„Czy wygrywasz, czy przegrywasz - zostaniesz jedyną”

Ciężko jednak przesądzać o losie drużyny przed końcem sezonu. Oceny będzie można się podjąć 29 maja, po zakończeniu rozgrywek. Do końca pozostały 3 kolejki. Polonia zmierzy się na wyjeździe z (również walczącą o utrzymanie) Arką, u siebie z Lechem i na wyjeździe z Legią. Terminarz niełatwy. Poloniści będą musieli wznieść się na wyżyny swoich możliwości i zagrać tak, jak - co daje nadzieję - już nie raz udowodnili, że potrafią.

Bytomianom spodobała się ekstraklasowa piłka. Kto mógł od czasu do czasu wymalować uśmiech na twarzach mieszkańców ponurego miasta, jak nie Polonia wygrywająca np. z Legią? Kibice przyzwyczaili się do wielkich meczów przy Olimpijskiej. Mimo to, duża część z nich, nawet w razie spadku, z klubem pozostanie. Pytanie tylko, ile zostanie z samego klubu?

ATANAZY WOJDAK dla Ekstraklasa.net

Ciekawostka

2011-05-14T01:07:00.009+02:00

Tak wygląda mecz z perspektywy loży prasowej, w wersji roboczej:

A tak, już po sformatowaniu:

http://ekstraklasa.net/gornik-znow-gral-do-konca-polonia-przegrywa-na-wlasne-zyczenie,artykul.html?material_id=4dcd8d8b16f1da426c010000

Dziś nie zajmowałem się relacją na żywo, więc mogłem się skupić na pomeczowej. Jestem zadowolony, bo wyszła bardzo rzetelnie. Dla oszczędzenia czasu, całą pierwszą połowę zdążyłem przelać do Worda w przerwie! Tak się świetnie pracuje. Dla zainteresowanych meczem Polonia Bytom - Górnik Zabrze, więcej informacji o spotkaniu, wywiady na Ekstraklasa.net.

ATANAZY WOJDAK

PS. "To uczucie gdy... stoisz pod koniec meczu w tunelu, z zabrzańskimi dziennikarzami i ukaranym czerwoną kartką Michałem Pazdanem, i patrzysz jak cieszą się z gola Roberta Jeża, zdobytego w ostatniej sekundzie." Niby z reguły nic do nikogo nie mam, ale ta radość była taka... nie miła. Taka, że nie "jeee, wygraliśmy!", tylko taka ostentacyjna, jakby wręcz "jest! JEST! wygraliśmy! wygraliśmy my, a nie oni!". Nie wiem, może po prostu tylko ja to tak odebrałem, w tamtym momencie...

Marnujcie go dalej...

2011-05-11T16:08:00.009+02:00

Męczący się na lewej stronie obrony Maciej Sadlok.

W dzisiejszym "Przeglądzie Sportowym" (chciałem zeskanować, ale niestety mama zepsuła skaner, chcąc zeskanować sobie twarz...):

"W zespole Polonii na lewej obronie znów zagrał Maciej Sadlok, który parę (razy - redaktorom "PS" uciekło słówko) przyznawał, że na tej pozycji nie czuje się najlepiej. Jak się okazało trener Jacek Zieliński wystawił go tam w porozumieniu z Franciskiem Smudą. - W sobotę, po meczu z Cracovią, spotkaliśmy się w trójkę: Franciszek Smuda, Sadlok i ja. Ustaliliśmy, że maciej dużo większe szanse na grę w kadrze ma na boku obrony - tłumaczy Zieliński."

Brawo! Gratuluję, że się dogadaliście. Marnujcie go dalej - do spółki, w zgodzie. Sadlok dysponuje niemałym, jak na polskie warunki, talentem do gry w środku obrony. Tymczasem, nie wiadomo czemu, Smuda (a teraz także Zieliński) trwoni jego umiejętności, wystawiając go - niby z konieczności - na lewej obronie.

A tobie Maćku, też gratuluję. Skoro jest napisane, że w tym spotkaniu uczestniczyłeś, to znaczy, że musiałeś na to przystać. To tak, jakbym ja dostał pracę w redakcji i naczelny kazał mi pisać np. o żeglarstwie, bo teksty miałyby większą szansę na publikację, a ja zgodziłbym się na to ze świadomością, że nie spełniam minimum oczekiwań wymagającego czytelnika...

Mała rzecz, a wkurwia...

2011-05-10T20:25:00.003+02:00

Spóźniłem się dziś trochę na mecz Polonia Bytom - Cracovia. Przyszło mi zatem, zająć miejsce w pierwszym rzędzie loży prasowej, mimo że zawsze liczyłem na to, że mnie to nie spotka. Zobaczcie sami:

Widok na środek boiska i jedno pole karne - ok. Zobaczmy co z widokiem na drugą stronę boiska:

Kurwa! Trzeba być na prawdę Polakiem, żeby wymyślić coś takiego! Że tak spytam - po chuj to tam jest?

Denerwowałem się trochę na zatłoczone ulice i parkingi (za późno się zebrałem od babci, u której byłem tuż przed meczem ;)), na brak internetu, ale ostatecznie wyszło fajnie, bo działałem a nie opierdalałem się. ;) Zainteresowanych meczem Polonia Bytom - Cracovia, albo po prostu efektami mojej pracy, zapraszam do czytania:

"A gdzie byliście wtedy?"

2011-05-09T23:59:00.000+02:00

0:48 - i tym oto jednym, prostym zdaniem, Jakub Rzeźniczak podsumował całą tą paranoję. Dziennikarze mogą sobie pisać tysiące akapitów, a tak na prawdę wystarczyło jedno pytanie, zadane przez jedną osobę, w jakże odpowiednim momencie. Dziękuję, dobranoc.

"Jak w FIFIE!"

2011-05-08T19:17:00.003+02:00

Zawsze się denerwuje, jak ktoś komentuje bramkę zdobytą w meczu sformułowaniem - "jak w FIFIE!". Przecież to normalne, że na boiskach padają bramki, takie jak w tej grze, bo owa gra próbuje tą rzeczywistość naśladować, co nie? Powinno być odwrotnie - "w FIFIE też można zdobyć taką bramkę" - jak już.

Zawodnicy Wisły gratulują Michaiłowi Siwakowowi
bramki z połowy boiska. (fot. wislakrakow.com)

Dziś jednak zdenerwowałem się sam na siebie, oglądając mecz Lechia - Wisła. Otóż przyszło mi wypowiedzieć sobie w myślach właśnie to feralne "jak w FIFIE" - i to właściwie przy wszystkich trzech golach! Zobaczcie sami:

Genkow na 0:1 - często właśnie w grach od EA Sports zdarza się takie zamieszanie, paniczne klikanie [D], aż w końcu czekający obok napastnik takim właśnie wślizgiem wbije bramkę. ;)

Kirm na 0:2 - zbiegnięcie do środka ze skrzydła, wycofanie do czekającego w środku napastnika - też chleb powszedni w FIFIE.

Siwakow na 0:3 (z połowy boiska!!!) - a tu oczywiście klasyczna FIFA 2002 World Cup. Aż mi się przypomniały te płonące piłki. ;)

A tak już poważnie, bez tych wirtualnych porównań - to były po prostu piękne akcje i piękne gole. Wisło, oby tak dalej!

Jak to się robi w Niemczech

2011-05-07T19:46:00.000+02:00

Ostatnio strasznie mi przykro patrzeć na to, co się dzieje w sprawie rzekomej"walki" z chuliganami. Rząd zamyka stadiony, dobrze wiedząc, że to nic nie da. Tymczasem, społeczeństwo w liczbie 54 proc. popiera te działania! Trochę nie rozumiem czemu, w tym samym badaniu 64 proc. twierdzi jednocześnie, że nie są to skuteczne działania w walce ze stadionowym bandytyzmem. No to w takim razie po co je popierać?

Przed chwilą na Onecie pojawił się taki oto news: http://sport.onet.pl/pilka-nozna/liga-niemiecka/eintracht-frankfurt-fc-koeln-wsciekli-kibice-wdarl,1,4264917,wiadomosc.html

Policja ustawiona w efektownym rządku

Zdania, które szczególnie zwróciły moją uwagę. - "Służby bezpieczeństwa od razu zaczęły zatrzymywać osoby, które bezprawnie opuściły trybuny." - i właśnie o to chodzi! Policjant po prostu ma, kurwa, działać! Łapać, a nie stać w miejscu jak słup soli! W dupie mam czy pozwala na to prawo, czy nie. Jak chuligani widzą, że jeden, drugi, trzeci ląduje w radiowozie, to kolejni śmiałkowie może by się trochę zastanowili.

Niedopuszczalne dla mnie jest, że w praktyce, władze na stadionie mają kibice. Dla mnie niewiarygodne jest nawet to, że oficjalnie, za przyzwoleniem wszystkich, łącznie z władzami samego klubu, na każdym stadionie jest jedna osoba, która krzyczy, nagłośniona przez megafon przekleństwa. Śmieszy was, że mi to nie pasuje? Proszę bardzo - ja chcę, by nawet ten problem został kiedyś rozwiązany... Dzięki temu, że w Niemczech się w tej sprawie działa, Bundesliga ma najlepszą średnią frekwencję na stadionach w całej Europie. W Polsce nadal duży procent (pewnie te 54, albo i więcej) jest przekonany, że nie może pójść na mecz, bo to tylko dla wariatów.

Marzę o tym, że kiedyś się to zmieni, ale wiem, że jeśli - to nie nastąpi to zbyt prędko. -"Policja była przygotowana na ewentualne zamieszki, bo doszło do nich już w zeszłym tygodniu po porażce z FSV Mainz 0:3." - przed finałem PP też słyszałem, że policja jest przygotowana, a wyszło jak zawsze. Nikt nic w tym kraju nie robi. Policjant na meczu jest, ale równie dobrze mogłaby być makieta policjanta. Premier jest, ale w jego przypadku to nawet nic nie robiąca makieta byłaby lepsza. Przynajmniej nie mielibyśmy żadnej decyzji, zamiast takiej, która problemu na pewno nie rozwiąże.

"The Human Centipede" - wrażenia po filmie

2011-04-28T19:09:00.003+02:00

Wczoraj w Stanach Zjednoczonych miała miejsce premiera nowego odcinka South Park pt. "HUMANCENTiPAD". Zanim jeszcze ona nastąpiła, po tytule wywnioskowałem od razu, że będzie to parodia filmu "The Human Centipede", o którym dużo słyszałem. O ile się nie mylę, znany z YouTube Tobuscus (albo ktoś inny, już na prawdę nie pamiętam), wypowiadał się na temat tej produkcji i... odradzał jej oglądanie. ;) Tak czy inaczej - by zrozumieć nowy odcinek South Parku, zdecydowałem się jednak sięgnąć po tą pozycję i obejrzałem ją wczoraj wspólnie z Michałem.

Wraz z premierą pierwszej części "Piły" zaczęła się moda na tworzenie obrzydliwych horrorów. Mówiąc łagodnie - nie podobały mi się te filmy. Czemu? Po prostu mnie wkurwiały. Brakowało w nich sensu. Jedynym celem było nakarmienie widza brzydkimi obrazkami. "The Human Centipede" to jednak coś innego. Nie żałuję czasu spędzonego na oglądaniu tego filmu. Autorowi scenariusza i zarazem reżyserowi, panu Tomowi Sixowi należą się gratulacje, przede wszystkim za na prawdę oryginalny pomysł!

Poza ideą stworzenia "ludzkiej stonogi", warto pochwalić aktorów za znakomitą grę. Przede wszystkim psychopata, z którym mamy do czynienia w tym filmie jest zaskakująco realistyczny! Widać, że mamy do czynienia z chorym człowiekiem, a nie przerażającą maszyną. Poza tym Doktor Heiter nie sili się nawet by sprawiać wrażenie normalnego, chociażby na początku konfrontacji ze swoimi ofiarami. Zdarzają się mu też zwyczajne błędy. To dodaje postaci autentyczności.

Przebieg akcji w filmie też jest inny niż zwykle. Tak jak cały film - po prostu nie wkurwia. Wszystko dzieje się konkretnie, nie ma choćby zbędnych scen ucieczek - bez zbędnego przedłużania. Wszystko jest podane jak na tacy. W filmie wystąpiło tylko kilku aktorów, a każdy swoją rolę odegrał tak, jak powinien.

Oczywiście, nie jest to film dla każdego, ale myślę że nie ma się co obawiać, jeśli komuś się ten film spodoba. Dla mnie był dobry i nie boję się do tej opinii przyznać. Dziękuję twórcom South Parku, że zachęcili mnie do jego obejrzenia. Od razu powiem, że ich parodia była też całkiem dobra i z przekazem, choć raczej skierowanym w stronę korporacji Apple. ;)

Wkrótce ma powstać druga część "The Human Centipede" - mam nadzieję, że Tom Six nie spieprzy sprawy, ale wierzę w niego. ;) AKTUALIZACJA: Troszkę sobie poczytałem i zaczynam mieć obawy - wygląda na to, że sequel będzie szedł właśnie w tą stronę, która mi się już nie podoba... Ale pożyjemy, zobaczymy. ;)

Jak pije Janas? Jak gra Heavymetria? Jak się bawią studenci? Odpowiedzi tylko na Blogu Igusa!

2011-04-21T23:59:00.003+02:00

Muszę przyznać, że długo się zastanawiałem czy ruszyć się wczoraj z domu. Chęć zobaczenia debiutanckiego występu zespołu Heavymetria jednak zwyciężyła i nie żałuję. Muzyka jest generalnie w porządku, szczególnie pierwszy kawałek, który był zresztą potem powtarzany jako bis - to już tradycja zespołów Pauliny. Swoją drogą - ciekawe ile ich jeszcze będzie i z kim będzie debiutować na scenie Kultowej w środę przed Wielkanocą w przyszłym roku? Ha, ha! Żarcik taki...

Warto było wpaść, choćby by posłuchać ciekawych anegdotek przy barze, jak choćby tej o pewnym znanym szkoleniowcu, który nie zwykł się wpierdalać. Pan Paweł Janas, bo o nim mowa, ponoć bardzo lubi sobie dużo wypić i ma na to wypracowany bardzo dobry schemat. Przyjeżdża pod bar swoim jeepem, zostawia kluczyki u barmana, a gdy już ma dość, barman odwozi go do domu jego samochodem, a za nimi jedzie ktoś maluchem, żeby barmana przywieźć z powrotem.

Rozmawiałem również o Wojciechu Kowalczyku, a konkretnie - też o jego piciu. Sporny temat. W każdym razie fakt, że w przerwie walił dwa browary, a po przerwie potrafił walnąć dwa gole - mi... imponuje? To chyba nie właściwe słowo, ale jakieś wrażenie robi.

Jedyne beznadziejne zdjęcie, które udało mi się zrobić

Podczas koncertu zająłem miejsce na mojej prywatnej loży, z której obserwowałem już kiedyś występ zespołu Battery Low. Dobre miejsce. Zresztą dobrze, że tam sobie siedziałem, bo w młynie jeden koleś tam raz przesadził, więc nie miałem ochoty mieć z tym styczności. Muzyka - jak już mówiłem - w porządku, na prawdę. Oczywiście jest flet, obowiązkowo. Zespół się fajnie prezentuje na scenie, nawet basista robi chórki, ale z tego co dobrze słyszałem to często tylko dubluje Paulinę, co jest moim zdaniem marnowaniem okazji na fajne harmonizowanie, ale to już jest do dopracowania. Apeluję o ładne nagranie utworu, który był grany jako pierwszy, bo chętnie bym go jeszcze raz posłuchał, a przede wszystkim dowiedział się o czym był. Wydawał się genialny w swojej prostocie - i takie są najlepsze. Nie będę robił tu jakiejś profesjonalnej recenzji, bo mi się nie chce.

Po koncercie miałem w planie obejrzenie meczu o Puchar Króla w Kultowej i kulturalny powrót do domu tramwajem nr. 19 o 23:43. Otrzymałem jednak zaproszenie na after-party do akademika, które po krótkim namyśle przyjąłem. No, muszę przyznać, że było konkretnie. Nagle zapomniałem, że miałem już nie pić wódki... No i za dużo ludzi jak na jeden wieczór. Już nie pamiętam kto się jak nazywał, ale najbardziej mi zapadł w pamięć koleś z Czech, który o 5. rano po 30-minutowym śnie pojechał do Finlandii. No i muszę przyznać, że w dobrym towarzystwie nawet serial "Malanowski i partnerzy" zmienia się w genialną komedię.

Trzeba przyznać, że świat wygląda inaczej gdy jest +20 stopni i świeci słońce. Od razu chce się żyć, wszystko ładniej wygląda, ludzie się całują na ulicach i w ogóle czad. Tak było rano, generalnie rano miałem ciężko, ale potem na wieczór już w miarę doszedłem do siebie. Oglądałem mecz Śląsk - Wisła (2:0) i z tego co tam widziałem to muszę przyznać, że ten Orest Lenczyk to jest gość! To Wisła grała przez cały mecz, ale gole strzelał Śląsk - tak wygrać to też sztuka! Po meczu spotkałem się z Michałem i Olkiem (sto lat!). Pogadaliśmy sobie o wszystkim, w akompaniamencie gangsterskiego rapu ze starej kasety. Teraz siedzę i myślę co będę robił jutro i obawiam się, że nic. Zobaczymy do której będę spał - stawiam, że nie wstanę przed 14.. AKTUALIZACJA: A jednak - nawet przed 13.!

Niedziela, godz. 17.00

2011-04-17T23:59:00.003+02:00

Niedziela, godz. 17.00 - z czym wam się to kojarzy? Oczywiście, zależy kto co lubi, czym się interesuje. Ułatwię więc zadanie - wyobraźcie sobie, że jesteście piłkarzami. Łatwiej? Bingo! Mecz ligowy! Może być też piątek, 20.00, żeby fajnie zacząć weekend, w Anglii wychodzimy na boisko już w sobotę o 12.45, a jeśli przyszło nam robić karierę w Hiszpanii to nawet i o 22.00. Start meczu równy ze startem niedzielnego Teleexpressu brzmi jednak najbardziej klasycznie - o tej porze przychodzi rozgrywać mecze piłkarzom niemal każdej ligi, w każdym zakątku świata.

Piotr Ćwielong (w środku)

Tymczasem w przerwie meczu Śląsk Wrocław - Korona Kielce napastnik gospodarzy Piotr Ćwielong, wypowiada takie oto słowa do kamery Orange Sport: "Jest niedziela, siedemnasta, pogoda też nie dopisuje do gry w piłkę". Kurwa! Przecież tego by nawet najlepszy parodysta nie wymyślił! Wczoraj, przed meczem Polonia Bytom - Polonia Warszawa uciąłem sobie pogawędkę z jednym z dziennikarzy. Wspomniałem o Pucharze Weszło, na co mój rozmówca stwierdził, że to jest robienie sobie jaj z piłkarzy - że głupota, że nie warto. No rzeczywiście, nie warto robić sobie z nich jaj - nie wypada z tym nawet wyskakiwać, bo po prostu oni sami są w tym najlepsi. Aż wstyd mi, że w swojej relacji live dla Ekstraklasa.net z wczorajszego meczu, napisałem właśnie o idealnej pogodzie - Łukasz Trałka również w wywiadach narzekał na warunki, w jakich przyszło rozegrać tamto spotkanie. Jak ja mogłem popełnić taką gafę...

Przede wszystkim, jedno mnie zadziwia - jak bardzo do meczów przy sztucznym oświetleniu, przyzwyczaiła się cała piłkarska Polska. Nagle, gdy jakiś mecz przychodzi rozgrywać przy świetle dziennym - skandal! Po co wydawaliśmy pieniądze na te maszty oświetleniowe? Czemu okradamy mecz z prestiżu! Tymczasem patrzę na Anglię - tam jupitery wykorzystuje się - nie przesadzając - w ostateczności! Najlepsze mecze gra się tam przy ładnie oświetlającym boisko świetle słońca. Aż można odnieść wrażenie, że ta cała "angielska pogoda" to jakaś mrzonka! Jupitery wykorzystuje się w środku tygodnia, ale nie w weekend - po to sobota i niedziela są wolne, by można było zapełnić je sobie wydarzeniami rozrywkowymi od rana do wieczora.

Dziękuję panu Piotrowi za pretekst do wygłoszenia mojego zdania na ten temat. Przyznam, że siedziało mi to w głowie od jakiegoś czasu i tylko na to czekałem. Niebramkostrzelny napastnik Śląska, pewnie po prostu palnął cokolwiek, żeby była wymówka czemu mecz jest słaby, nie zdając sobie sprawy jak kolosalną głupotę powiedział. Mam nadzieję, że nie przyjdzie mi w najbliższym czasie spotkać go na zakupach w katowickim Silesia City Center, po raz któryś już. Nie wiem jak bym się tym razem zachował. Wiem jedno - raczej nie będzie mnie tam w żadną niedzielę o 17.00.

Byłem na meczu o pierwszy w historii Puchar Weszło!

2011-04-17T13:40:00.001+02:00

Nie napisać o tym na blogu, to skandal. Tak - byłem obecny na pierwszym i być może jedynym w historii polskiej piłki nożnej meczu o Puchar Weszło. Trofeum ufundowane przez portal inny niż wszystkie. Portal, pod którego 90% tekstów mógłbym się podpisać. Stworzony przez dziennikarza, którego znajomość anegdot ze świata piłki, kulisów tego wszystko mi imponuje. Dziś mogłem spotkać się z ludźmi tworzącymi Weszło, zobaczyć chyba największe wydarzenie, a na pewno najbardziej namacalne, w historii portalu. Ludzie mający mnie w znajomych na Facebooku na pewno mogli domyślić się, że było to dla mnie ważne wydarzenie, gdy zawalałem swoją tablicę zdjęciami, filmikiem i relacjami od razu po przyjściu do domu.

Trofeum wręczyć i firmować twarzą miał Wojciech Kowalczyk, a więc jednak wyspał się i dał radę. Były piłkarz Legii czy Betisu, dla mnie jest symbolem polskiego piłkarza z lat 90. - piłkarza, który walczy, ciężko pracuje na boisku. Żałuję, że byłem wtedy dzieckiem i nie mogłem tego odpowiednio przeżywać, ale teraz mogę oglądać na YouTube występy Legii z tamtych lat i nie mogę w to uwierzyć. Obecnie "Kowal" jest ekspertem Polsatu Sport oraz blogerem Weszło. Gdy dostrzegłem go na obiekcie przy ul. Olimpijskiej nie krępowałem się by do niego podejść, bo taka okazja może się nie powtórzyć (choć biorąc pod uwagę jakie mam plany zawodowe - raczej się powtórzy ;)) Odczekałem tylko aż dziennikarze telewizyjni skończą wywiady z medalistą igrzysk w Barcelonie.

Z Wojciechem Kowalczykiem

Konfrontacja była bardzo miła. Oczywiście cyknąłem sobie fotkę - warto mieć pamiątkę z takiego spotkania. Chwilę później dostrzegłem również pana Krzysztofa Stanowskiego, z którym też zrobiłem sobie zdjęcie (mimo, że akurat jego teksty są bardziej rozpoznawalne niż jego twarz) i zamieniłem parę słów. Między innymi podkreśliłem, że rekrutacja na Weszło chyba była oszukana, bo nie zostałem przyjęty. ;) Pan Krzysztof jednak odpowiedział mi, że wcale się jeszcze nie zakończyła. Przyznałem jednak, że po czasie stwierdzam, że mój tekst jednak był bardzo średni na co usłyszałem, że to i tak lepiej niż większość. ;) Dowiedziałem się, że mogę jeszcze coś podesłać - spróbuję. W końcu w dziennikarstwie nie można być Janasem - trzeba się czasem trochę powpierdalać.

Z Krzysztofem Stanowskim

Tak to właśnie było przed meczem. Pośmialiśmy się z "Kowalem", że pan Stanowski w ogóle postanowił się zjawić w Bytomiu - w końcu nie podpisuje się pod tekstami... ;) Good times... Aha, no i oczywiście młoda ekipa Weszło też była - Ćwiąkała, Muzyka... pogratulowałem chłopakom dobrych wywiadów, bo z tego przede wszystkim słyną.

Potem przyszedł czas na mecz, więc każdy zabrał się do swojej pracy. Mecz był do dupy, przynajmniej z mojej perspektywy. Przemilczę to więc i przeniosę się od razu do wydarzeń pomeczowych.

Puchar Weszło miał być wręczony na konferencji prasowej, jednak tak się nie stało, nie wiadomo do końca czemu. "Kowal" czekał jednak z pucharem pod salą konferencyjną - i się doczekał. Po trofeum zszedł kapitan warszawskiej Polonii Adrian Mierzejewski. W zamian za puchar wręczył w imieniu drużyny siateczkę z monetami i plakat przedstawiający jeszcze więcej monet. ;) To żart z tego, że swego czasu Weszło chciało wprowadzić abonament za stronę w kwocie 4 złotych. Było śmiesznie, było fajnie, było super. Żałuję tylko, że nie strzeliłem sobie fotki z Radkiem Majdanem (który był w roli trenera bramkarzy Polonii Warszawa - tak! on pracuje.), bo bym mógł też babci zaimponować, no ale spoko, spoko.

Po meczu wróciłem do domu i oglądałem Gran Derbi, które było wspaniałe. Gratuluję "Kowalowi", że zdążył dojechać do Warszawy by być wieczorem w studiu Canal+.

To wszystko, pozdrawiam,

-igus

JEST praca!

2011-04-10T14:27:00.006+02:00

dziś może, tak jednorazowo, powrócę do starej formuły postów na tym blogu. chcę po prostu opisać swój dzień, konkretnie wczorajszy, dlatego warto wrócić do starego schematu na tą okazję. niewykluczone, że czasem będę tak robił.

jak wczoraj zapowiadałem, zadebiutowałem w roli spikera stadionowego. na początku było trochę dziwnie - sam czułem, że czytając składy brzmię trochę jak ministrant. ;) najgorsze było to, że akurat najwięcej musiałem przeczytać na początku, a potem tylko uważnie obserwować spotkanie i z górki. z czasem się wczułem i było całkiem nieźle. Silesia wygrała 4:1, więc tym bardziej było miło. ;) właściwie mogę sobie zarzucić tylko to, że pominąłem jedną zmianę w drużynie gości (ale ich i tak nikt nie lubi. ;)), no i sędziowie trochę patrzyli na mnie z byka, gdy za późno oddałem im protokoły meczowe. ale oni przecież też kiedyś mieli swój pierwszy raz, no i też popełniają błędy. ;)

na prawdę polecam takie spotkania - niekoniecznie Silesii Miechowice - rozejrzyjcie się sami, czy gdzieś w waszej okolicy nie ma klubu, grającego gdzieś, właśnie w takiej niższej lidze. atmosfera jest bardzo rodzinna - warto spędzić tak jakiś słoneczny dzień.

chciałem jeszcze wszystkich studentów dziennikarstwa zapewnić, że mimo tego, co tak bardzo lubicie mówić - jest praca! trzeba tylko coś robić, poznawać ludzi. choćby wczoraj Wojciech Kozłowski, który wdraża mnie w funkcję spikera, zaproponował mi pisanie do pewnego darmowego lifestyle'owego magazynu - już za kasę. poza tym, wspominał, że zna nową rzeczniczkę Ruchu Chorzów, która poszukuje osoby do wrzucania newsów na stronie - normalna praca na etat. być może już teraz mógłbym siedzieć cały dzień na stadionie przy ul. Cichej, za pieniądze i tylko szukać co tu na stronę wrzucić. niestety - studia dzienne na to nie pozwalają. ale na takie, i jeszcze lepsze rzeczy, przyjdzie czas.

przepraszam Olka i Michała, że wczoraj nie dałem znać po meczu, ani nic, mimo że obiecałem - nie miałem czasu. po meczu było jeszcze rodzinne after-party u babci. ;) no a potem, musiałem śledzić wydarzenia już w tej wielkiej piłce, więc niestety...

ale się wczoraj wkurwiłem, jak DC United wyrównało z karnego w meczu z LA Galaxy, w 90 minucie... jak tak można?

pozdrawiam,
-igus

W końcu!

2011-04-08T23:59:00.001+02:00

Doigrał się pan, panie Arboleda. Tylko było czekać, aż ktoś panu pierdolnie - akurat był to Euzebiusz Smolarek. Może to głupie, popierać zawodnika, który uderza rywala. Pamiętajmy jednak, że każde takie zachowanie, poprzedza prowokacja. To już nie pierwszy raz, kiedy Manuel Arboleda irytuje swoim zachowaniem napastników przeciwnika. I jeszcze te jego histeryczne symulacje! Odkąd przedłużył kontrakt i coraz głośniej o jego grze w reprezentacji Polski, wywołuje u mnie coraz mniej respektu, jak na obrońce przystało, a coraz bardziej zaczyna mnie po prostu śmieszyć, bądź irytować. Ebi zrobił to, na co wielu ligowych napastników miało ochotę. Ba, nawet ja sam bym chętnie przemówił mu do rozsądku!

Pomysłu z nadaniem Kolumbijczykowi polskiego obywatelstwa nie popieram. Teraz to już nawet nie trzeba debatować na temat, czy Arboleda jest wystarczająco "polski", czy nie. Na razie jest po prostu w zbyt słabej formie.

Już wolałbym w kadrze Hernaniego z Korony Kielce. 7 lat w Polsce, polska żona, dziecko, opanowany język. Akurat mi się nasunął, bo dziś na Onecie był z nim wywiad na stronie głównej. No, tylko oczywiście jeszcze trzeba prezentować odpowiedni poziom, a ostatnio tego brakuje całej Koronie.

Wróćmy do Smolarka. Nowy trener Polonii Warszawa Jacek Zieliński stwierdził, że to zawodnik, na którego trzeba "chuchać i dmuchać". Może się to komuś nie podobać, ale taka jest prawda. Smolarek jest jakąś tam gwiazdą i ma charakter, jaki ma. Trzeba obdarzyć go zaufaniem i on za to się odwdzięczy. To zawodnik, który w skali europejskiego futbolu jest strasznie przeciętny, ale już sam fakt, że gdzieś w tej skali się w ogóle mieści, coś znaczy na polskich boiskach. Wierzę, że jeśli tylko będzie odpowiednio prowadzony, jeszcze będzie błyszczał. Szkoda tylko, że nie zagra za tydzień w Bytomiu o Puchar Weszło...

Jakby ktoś jeszcze nie wiedział czym ten Puchar Weszło jest - jak sama nazwa wskazuje, to inicjatywa portalu weszlo.com. Prezes Polonii Warszawa Józef Wojciechowski odgrażał się, że Polonia "jeszcze coś w tym sezonie wygra, tylko jeszcze nie wie co". Niestety, nie ma już na to żadnych szans. Z pomocą przyszło jednak Weszło, które zaproponowało swój wyimaginowany wtedy jeszcze puchar, za zdobycie większej ilości punktów niż Polonia Bytom. W tym momencie wkroczył zarząd klubu z Bytomia, który zaproponował by losy trofeum rozstrzygnąć w bezpośrednim meczu, jako że zbliża się ligowa konfrontacja obu Polonii. I tak oto narodził się Puchar Weszło - trofeum już jest - warte ok. 1000 złotych. Wręczać je będzie Wojciech Kowalczyk, a ja jestem dumny, że wszystko będzie działo się w moim mieście. ;) Brawo! Przyda się trochę humoru w naszym futbolu i bynajmniej nie są to moim zdaniem "jaja z pogrzebu", jak wyraził się Adam Godlewski. 16 kwietnia 2011, godz. 14:45, Stadion przy ul. Olimpijskiej w Bytomiu - tego nie można przegapić!

Ale to dopiero za tydzień. Wybiegłem w świat wielkiego futbolu, cennych trofeów... tymczasem jutro będę musiał zejść nieco niżej - do ligi okręgowej. Tak się złożyło, że ostatnio spadł w moje ręce telefon do prezesa klubu Silesia Miechowice - klubu, w którym kiedyś odbyłem jeden trening i na tym skończyła się moja kariera piłkarska ;) - z informacją, że ma dla mnie propozycje, dotyczącą pośrednio również dziennikarstwa sportowego. Umówiłem się na spotkanie, dogadałem się i tak oto wygląda na to, że zostałem... spikerem stadionowym! Przy okazji mam się zajmować też stroną internetową i jeszcze paroma sprawami, ale spikerka to takie główne zadanie. Jutro mój debiut, podczas meczu Silesia - Ruch II Radzionków. Zapraszam o 16:00 na stadion przy ul. Dzierżonia 2A w Bytomiu Miechowicach. Tylko proponuję odpowiednio wcześnie, bo nie wiem czy wszyscy czytelnicy tego bloga się zmieszczą. :]

Brawa dla tych panów!

2011-04-07T23:59:00.016+02:00

Absolutnie genialne uderzenie Rossiego i to zachowanie w polu karnym Salvio, to właśnie sytuacje, które najbardziej zapamiętałem z dzisiejszego wieczoru Ligi Europejskiej. Ale brawa należą się ogólnie wszystkim dzisiejszym zwycięzcom. W końcu pada dużo bramek w decydujących fazach europejskich pucharów! Czyżby tendencja zaczęła się odwracać? Szkoda tylko, że są to raczej pogromy 5:1 czy 4:1, ale to oczywiste, że lepsze zdecydowane zwycięstwo niż mdły bezbramkowy remis. Podobnie było wczoraj i przedwczoraj w Lidze Mistrzów. To cieszy. Bramki Stankovicia już nie będę przypominał, bo już chyba każdy widział.

Wracając jeszcze do Ligi Europejskiej - warto dodać, że w meczu Dynama Kijów z Bragą, mieliśmy trochę powtórkę sytuacji Van Persiego z meczu Arsenal - Barcelona. Tym razem drugą żółtą kartką za strzał po gwizdku, został ukarany Andrij Szewczenko. Strasznie nieżyciowy ten przepis - tak samo jak choćby kartka za ściągnięcie koszulki. Tak przy okazji - ostatnio można się nawet spotkać z kartką za... włożenie maski!

No i wyleciałem poza Europę, a tymczasem chciałem jeszcze podsumować... Moim zdaniem idealnym finałem Ligi Europejskiej byłby pojedynek Porto pod wodzą "nowego Mourinho" - Villasa-Boasa, i "małej Barcelony", czyli Villarreal. Niestety jest to niemożliwe, gdyż w wyniku losowania, taki pojedynek będziemy mieli prawdopodobnie w półfinale. Tak, czy inaczej, po dzisiejszych meczach stwierdzam, że te rozgrywki jednak są pasjonujące, mimo że po losowaniu ćwierćfinałów, żadna para mnie nie podniecała. Musiałem zobaczyć, by w to uwierzyć.

DnO

2011-04-06T23:56:00.001+02:00

Jako, że ostatnio na uczelnię docieram autobusami, lubię sobie czasem w drodze przeczytać "Przegląd Sportowy". Gazeta nie jest w ostatnich latach wybitna, ale wciąż ma swoją pozycję. Poza tym, katowicki "Sport" wcale nie jest lepszy. I tak oto, we wtorek rano, czytam zapowiedź meczu Real Madryt - Tottenham, a pod spodem rameczka z komentarzem Grzegorza Kalinowskiego z nSportu (musiałem wyjąć gazetę ze śmietnika, żeby przepisać, także szacun proszę):

Jose Mourinho zapowiedział, że jego kolejnym klubem będzie Tottenham, a Van der Vaarta oddał Kogutom za bezcen, bo lubi ten klub. (...)

Posługując się znanym internetowym memem, czytając to, wyglądałem mnie więcej tak:

O co chodzi? Nie słyszałem o takim wywiadzie, ani konferencji prasowej. Ale ok, było rano, olałem to, może coś źle zrozumiałem? Nie wiem.

Okazało się jednak, że pan red. Kalinowski także podczas meczu wspominał o tym. Macie jakieś typy, dlaczego taką wyimaginowaną informacją posługiwał się znany dziennikarz telewizyjny? Ja już znam odpowiedź. Pan Grzegorz NABRAŁ SIĘ NA ŻART PRIMAAPRILISOWY!

Żart był dziełem autorów polskiego serwisu na temat Tottenhamu Hotspur! To dla mnie kolejny skandal kompetencyjny! Już nie chodzi o to, że się nabrał. Jakim prawem stronę typu spursmania.org można traktować jako poważne źródło? Z całym szacunkiem dla chłopaków tworzących stronę - na pewno robią to z pasji itd. - ja takie serwisy, przestałem czytać już w gimnazjum. Już nie mówię o tym, że Tottenham to klub angielski, a język angielski powinien znać każdy dziennikarz. Jest kupa angielskich dzienników, mających swoje portale, jest BBC, jest oficjalna strona Tottenhamu...

Dobrze, że w UPC nie mam nSportu, bo pewnie co tydzień mógłbym opisywać ich wpadki, a tak - mogę się skupiać na czym innym. Nie wiem jak to się stało, że jedna telewizja, przyciągnęła wszystkich najgorszych. Sergiusz Ryczel i jego "piłkarz Playstation", Maciej Terlecki (do niedawna Canal+, ale jednak znalazł swoje miejsce) i jego "kasety na YouTube", no i Kalinowski i jego TOTALNY BRAK KOMPETENCJI! Na jego miejscu zrezygnowałbym z roboty. Wstyd mi by było spojrzeć w oczy innym dziennikarzom. W ogóle dziwię się, że ci inni dziennikarze nie zapytali go o czym on w ogóle mówi/pisze... W każdym razie pan Kalinowski pracuje dalej, bo dziś już komentował mecz Pucharu Polski. A taki ja, siedzę sobie i mogę póki co tylko pisać o jego pracy, którą sam wykonałbym lepiej.

Jak we śnie

2011-03-29T22:44:00.001+02:00

Miałem kiedyś taki sen - niedawno dość - że byłem piłkarzem. Nie jakimś tam wielkim, raczej polskim ligowcem. Dysponowałem przyzwoitą techniką, przeglądem pola, kondycją - ogólnie w porządku. Brakowało mi tylko jednego - w decydującym momencie, nie byłem w stanie oddać zdecydowanego, silnego strzału na bramkę. Mogłem zdobyć gola, ale musiałem w tym celu wyminąć wszystkich, łączenie z bramkarzem i po prostu wepchnąć piłkę między słupki. Taka typowa senna niemoc. Każdemu na pewno się zdarzyło, że nie mógł biec we śnie. No, a ja właśnie na podobnej zasadzie, nie mogłem oddać strzału.

A dlaczego dziś to przypominam? Miałem wrażenie, że taki sam problem miał podczas dzisiejszego meczu reprezentacji Robert Lewandowski. Na początku pierwszej połowy, napastnik Dortmundu wyszedł na sam na sam z bramkarzem i... nie oddał strzału! Nie mam pojęcia na co czekał. Darek Szpakowski sugerował, że zbyt pewnie się poczuł. Ja powiedziałbym, że wręcz przeciwnie! Zabrakło mu zdecydowania by oddać mocny (albo techniczny - jakikolwiek!) strzał. O co chodzi? Przecież jest napastnikiem!

Pamiętam jak ten chłopak wchodził przebojem do ekstraklasy, strzelając już w debiucie pięknego gola piętą (od 2:00). Gdy zbierał się do zagranicznego transferu, wszyscy czekali aż zawojuje Europę. Nawet zazwyczaj sceptyczny Andrzej Twarowski, w jednym z odcinków Ligi+ Extra, był skłonny się założyć, że Robert zdobędzie w swoim pierwszym sezonie w Bundeslidze 10 goli. No i jak to teraz wygląda? Na razie ma ich 6, ale jakby zliczyć wszystkie niewykorzystane sytuacje - tych goli powinno być tak z 3 razy więcej. Na razie Robert specjalizuje się w niecelnych strzałach, a Niemcy już w swoim stylu nabijają się z naszego zawodnika.

Szukam jakiejś nadziei dla Roberta. Może potrzebuje trochę czasu? Pamiętam czasy jak o Pawle Brożku tworzono kompilacje, przedstawiające niewykorzystane przez niego "setki", a rok później, pod okiem trenera Skorży został królem strzelców ekstraklasy. Jest więc i nadzieja dla Lewandowskiego.

Nie udało się

2011-03-28T23:50:00.003+02:00

Tym razem nie udało się wywołać burdelu wokół polskiej kadry. Już w niedzielny wieczór Weszło! zapowiadało potencjalną aferę.

Rewelacje miał ponoć podjąć "Fakt". Dziś rano, naturalnym było, że pierwsze co zrobiłem to zajrzałem do internetu co tam napisali. Oto co ujrzałem: http://www.fakt.pl/Bunga-bunga-wykonczylo-naszych-pilkarzy-,artykuly,99666,1.html

Serio? Tylko tyle? Słabo. Bardzo słabo. Zero nazwisk, zero zdjęć, powoływanie się na anonimowego informatora, porównanie do imprez Berlusconiego i koniec? Coś takiego to ja mogę sobie sklecić sam, nie wychodząc ze swojego pokoju, tu w Bytomiu.

Przedstawiciele reprezentacji oczywiście od razu zareagowali. Zawodnicy wydali oświadczenie, że to nieprawda i nie będą udzielać wywiadów do odwołania. Smuda wypowiedział się, że ufa zawodnikom i nie ma co robić afery. Słusznie. Nie było co jej robić, również gdy wypili kilka piw, czy win za dużo, ale już za późno. Kolejny burdel w kadrze nie jest potrzebny, bo i bez tego mamy syf.

Dobrze, że "Fakt" popisał się tak marnym artykułem, że cała sprawa może rozejść się po kościach. Gdyby pojawiły się nazwiska i - jeszcze lepiej - zdjęcia, to pewnie skończyłoby się tak, jak przy aferze alkoholowej, albo gorzej. A tak? Wygląda po prostu jak kolejna tabloidowa bzdura, którą każdy inteligentny człowiek kwituje uśmieszkiem politowania. Tyle, że akurat zdarzenie to miało miejsce. Jakby ktoś miał wątpliwości, ekipa Weszło! wiedziała o tym już od czwartku. Rozmawiali na ten temat z kadrowiczami. Zdecydowali o tym nie pisać, z powodów, które wcześniej wymieniłem.

W skrócie:

1. Nie ma co gonić za sensacją. "Fakt" chciał to zrobić - wyjątkowo nieudolnie.

2. Nie wypada kopać leżącego. Reprezentacja Smudy rozkłada się wystarczająco sama, z powodów czysto sportowych. Nie dawajmy Smudzie wymówek! - Że piją! Że ruchają! - A koncepcji żadnej... oprócz tej, żeby kadra składała się z grzecznych chłopców, a więc za razem, była pozbawiona jakiegokolwiek charakteru.

Dziękuję, dobranoc. Smuda wkurza mnie tak, że chyba wzorem Przemysława Rudzkiego, będę we wtorek kibicował Grekom, by spuścili nam sromotny wpierdol. Może wtedy coś się ruszy. To już ostatni dzwonek.

"Najsłynniejszy głos polskiego futbolu"

2011-03-25T23:15:00.000+01:00

Kolejne spotkanie reprezentacji Polski w drodze na Euro 2012 za nami. Po pierdołowatych golach przegrywamy 0:2 z Litwą. Szkoda mi strasznie Arka Głowackiego - jak tylko zagra w kadrze, to zawsze przydarza mu się coś pechowego. Dziś nie łatwo było nie zauważyć, że to właśnie on zaliczył asystę przy pierwszej bramce Litwinów. Przy drugiej zresztą też mógł mieć więcej szczęścia. To już nie jest zbieg okoliczności, tylko jakiś... chroniczny pech, przez który nie można na takiego zawodnika liczyć. Podobnie jest zresztą z Jeleniem, tylko w jego przypadku chodzi o kontuzje.

Na mistrzostwach będzie jedna wielka klapa i trudno liczyć na cud. Dziś w piłce nożnej, tak jak zresztą już we wszystkich dziedzinach życia, jest tak dużo myślenia i pracy nad każdym szczegółem, że nie ma już szans, żeby się po prostu udało prostakowi, takiemu jak Smuda.

Podobało mi się za to jak przed meczem Maciej Iwański zapowiedział Dariusza Szpakowskiego. "W Kownie czeka na państwa najsłynniejszy głos polskiego futbolu Dariusz Szpakowski" - mniej więcej tak. Chyba Telewizja Polska prowadzi jakieś nieśmiałe działania wizerunkowe, żeby jednak pan Darek się dobrze widzom kojarzył. Dziś nie było tak źle - zapamiętałem tylko jeden błąd. Ponoć Maciej Szczęsny ma wrócić do gry w maju - to by była dopiero sensacja!

Odbiór prawa jazdy jest dla każdego człowieka jednym z radośniejszych momentów życia. Dziś miałem przyjemność przeżywać to po raz drugi. Taki bonus. Niestety jakoś brakowało tych wszystkich pozytywnych emocji, które towarzyszą za pierwszym razem. Zresztą jak sobie teraz przypomnę, to wtedy też miałem tą chwilę nieco zepsutą, ale do tego może już nie wracajmy.

Kupiłem sobie też skarpetki. Białe. Z Pumy - tej firmy nie trzeba reklamować.

"You know the day destroys the night..."

2011-03-23T22:51:00.015+01:00

Ostatnio coraz częściej dostrzegam, że przez moje całkowite oddanie się futbolowi, zaczyna mi brakować tematów do rozmowy z ludźmi. Nie wtrącę się przecież do rozmowy, lub nie przełamię kłopotliwej ciszy tym, że "martwi mnie forma Kaki", jak zrobił to Michał Chałbiński w koleżeńskiej rozmowie z jednym z moich ulubionych dziennikarzy Przemysławem Rudzkim (źródło: http://sport.onet.pl/pilka-nozna/ekstraklasa/osmy-dzien-tygodnia-smolarek-juz-sie-nie-pozbiera,1,4216476,wiadomosc.html - polecam cały cotygodniowy cykl felietonów pana Przemysława). Jak widać, nawet w środowisku związanym z piłką, takie zmartwienia są niepoważne.

W każdym razie, przyszła pora na przerwę na reprezentację. Drużyny narodowe przygotowują się na zgrupowaniach, meczów w telewizji nie ma - przynajmniej do piątku. Czym więc wypełnić tak oto powstałą lukę? Jakoś tak naturalnie, z klikania na YouTube wyszło, że miałem trochę czasu na... posłuchanie starej, dobrej muzyki. Przy piwku i papierosku, powtórzyłem sobie parę klasyków. Dzięki temu choćby dopiero dzisiaj skapnąłem się, że "całe życie" chciałem grać "Yesterday" Beatlesów w złej tonacji! O innym utworze chciałem jednak dziś napisać, bo jest on dla mnie wyjątkowy już od wielu, wielu lat.

Spójrzmy na powyższy klip. Jakie pierwsze wrażenie może wywołać u współczesnego młodego człowieka? Ja choćby spotkałem się z komentarzem "jakie stare!" - i tyle. Dla mnie znaczy on o wiele więcej, a to z którego roku pochodzi, jakby nie ma znaczenia. Pierwszy raz miałem z nim styczność pewnie gdy miałem gdzieś tak z 5 lat, albo nawet mniej. Może nie jest to najlepszy wiek na konsumpcję twórczości Doorsów, ale taki pomysł na wychowywanie mnie miał mój ojciec. A może sam go nasunąłem? Ponoć, gdy byłem jeszcze niemowlakiem, przestawałem płakać natychmiastowo, gdy ojciec puszczał "Hyacinth House". W każdym razie pomysł trafiony, gdyż przez wiele lat mojego dzieciństwa The Doors byli moimi idolami. Dziwne, ale tak było. Nie Smerfne Hity, nie Majka Jeżowska, nie LO27, a właśnie The Doors... Kasety wideo z ich koncertami i teledyskami, które miał mój tata, potrafiłem wałkować w kółko.

Ale wróćmy do samego teledysku. Może nazywanie tego teledyskiem to nieco nadużycie, bo to właściwie tylko ciekawie sfilmowany i zmontowany występ. Ale właśnie w tej prostocie, jest coś co mnie urzeka. Mogę skupić się na każdym szczególe - każdy jest dla mnie kluczowy. Specyficzny mikrofon do którego śpiewa Jim Morrison, to jak oblizuje wargi podczas śpiewania, to jak się prezentuje - niewiele ruchu z jego strony, podczas gdy pierwszy refren jest przecież całkiem energiczny. Panuje ogólna ciemność, a urozmaicenie stanowią kolorowe, sceniczne światła. A już przy samym zakończeniu po prostu genialne wydają mi się wszystkie ruchy Morrisona, a szczególnie poza w której pozostaje, gdy muzyka już ucicha. Ta finalna klatka jest dla mnie po prostu epicka, a przecież tak prosta. Czasem gdy zdaję sobie sprawę, że ubóstwiam takie drobnostki, zastanawiam się, czy twórcy w ogóle podejrzewali, że ktoś będzie aż tak zwracał na nie uwagę. Dla większości to przecież - jak mniemam - szczegóły. Ja jednak kocham je tak dokładnie zapamiętywać, analizować i... uwielbiać.

Słonecznikiem go!

2011-03-20T20:57:00.006+01:00

Po dłuższym czasie, w końcu udałem się na stadion przy ul. Olimpijskiej w Bytomiu. Wydarzeniem, które zachęciło mnie do udania się tam, był mecz Polonii z liderem ekstraklasy Wisłą Kraków. Mecz bardzo ciekawy z kilku względów - warto było trochę pomarznąć. Mówi o tym wynik 2:2, choć powinien być nieco inny - karnego dla Wisły można kwestionować. Na żywo w ogóle nie wiedziałem co się dzieje - teraz, oglądając powtórki, dalej nie jestem przekonany do decyzji sędziego Borskiego. Przynajmniej kibice podeszli do tego z humorem - później za każdym razem, gdy Wisła pojawiła się z piłką w polu karnym Polonii, domagali się ironicznie odgwizdywania "jedenastek".

Zastanawiając się przed spotkaniem, na co zwrócić uwagę, nie mogłem zapomnieć o niewątpliwym smaczku - konfrontacji Partyka Małeckiego z bytomską publicznością. Nie zawiodłem się. Pod koniec spotkania, gdy popularny "Turbokozak" podchodził do rzutu rożnego, nawiązał kontakt werbalny z kilkoma krewkimi kibicami. Nawet z trybun coś poleciało - z początku wyglądało to jak paczka po chińskiej zupce - później skojarzyłem, że to opakowanie po klubowym słoneczniku. Muszę jednak pochwalić bytomską publiczność. Wiadomo, że wulgarnych okrzyków ze stadionu nie da się pozbyć, ale już wrzucanie przedmiotów na boisko, spotkało się z ogólnie negatywną reakcją. Podobało mi się również zachowanie ojca jednego z dzieci, który wytargał z uszy swojego synka, gdy ten zaczął się agresywnie zachowywać, zamiast go do tego zachęcać. Ogólnie - zmierzamy w dobrą stronę. Kiedyś w Krakowie rzucano nożami, a dziś w Bytomiu rzuca się w przeciwnika słonecznikiem. Jest postęp.

AKTUALIZACJA: Fotograf serwisu wislakrakow.com Michał Burda, za pomocą swoich fotografii, może dać wam namiastkę powyżej opisanych, emocjonujących wydarzeń :

Na boisku postępu jednak nie ma. Trochę to smutne, że (prawdopodobnie) przyszły mistrz Polski, nie potrafi wygrać w Bytomiu. Faktem jest, że gra Białej Gwiazdy nie jest na tyle przekonująca. Po prostu w tym bardzo słabym gronie, oni są... najmniej słabi. Choćby taka Legia - 0:2 z Bełchatowem i popatrzmy na ich bilans sezonu - to ma być czołowa drużyna?

"Wiadomo. przyroda."

2011-03-17T23:59:00.006+01:00

Jak mam tu nie pisać o piłce, skoro jest dla mnie tak ważna, że potrafię czekać do 2:30, żeby obejrzeć mecz, mimo że oczy same się zamykają. W dodatku (co sugeruje pora) nie był to mecz żadnej z czołowych europejskich lig. Spotkanie to otwierało sezon MLS. Seattle Sounders podejmowało Los Angeles Galaxy z Davidem Beckhamem w składzie. Czuję, że już żadnego występu Anglika, do końca jego kariery, nie będę mógł przegapić, bo wiem jak bardzo będę za nim tęsknił, gdy już ją zakończy.

To było w nocy z wtorku na środę. Galaxy wygrało 1:0. Nawet Beckham mógł zdobyć swoją klasyczną bramkę z rzutu wolnego, pod koniec 1. połowy, ale zabrakło centymetrów. Mecz zakończył się ok. 5:00 polskiego czasu. Miałem godzinkę na sen przed środowymi zajęciami. Niestety odbycie ich w całości było niewykonalne. Choć początkowo chciałem w zestawie "mecz, sen, zajęcia" zrezygnować ze snu, to jednak natura okazała się bezlitosna. Jakby to powiedział red. Tuzimek - "Wiadomo. przyroda".

Wybrałem się na środowe zajęcia dopiero na 13:15. Tu nie miałem już wyjścia, gdyż musiałem wystąpić na współczesnych teoriach kultury. Jak wiadomo, nasza prezentacja o Beatlemanii nie została oceniona zbyt dobrze - już o tym pisałem. W naszej, jak to nazwał Młody, "dogrywce" przeanalizowaliśmy konkretne utwory. No i proszę - strzał w dziesiątkę. Przy wyjściu z sali, planowałem szybko się zmyć, żeby już uniknąć konfrontacji z panią doktor. Tej jednak, udało się nas złapać i co? I nagle pochwały. Że o to chodziło, że na piątkę, że super przedstawiamy, że super głosy i w ogóle dziękować naturze. Fajnie, fajnie, ale i tak tego przedmiotu nie lubię. Po prostu czuję w tym nutkę psychologii, a ja już wyrobiłem sobie opinię, że te klimaty są kompletnie nie dla mnie.

Cristiano Ronaldo powrócił wczoraj, po krótkiej nieobecności, do składu Królewskich. Mecz, jaki był, każdy widział - bardzo dobry. Klątwa Lyonu i 1/8 finału przełamana i w ogóle, ale ja nie o tym. Chciałem wypowiedzieć się o Portugalczyku. Kiedyś nie pomyślałbym, że pewnego dnia będę na niego patrzył, jak na jednego z moich ulubionych zawodników. Tak się jednak stało. W 2003 roku, kiedy CR7 przechodził do Manchesteru United, wydawało mi się wręcz, że oto źle dzieje się w futbolu! Jakiś - za przeproszeniem - pedałek przejmuje święty nr. 7 po Beckhamie i nagle wszyscy się na niego podniecają. Rok później, rozkleja się po przegranym Euro. Długo musiałem się do niego przekonywać - myślę, że moje zdanie zaczęło się diametralnie zmieniać, gdzieś ok. 2008 roku, pod koniec jego występów w Man United. I tak oto dziś, do nieco już innego, bardziej poważnego Ronaldo, czuję ogromny respekt. Przecież jest dokładnie taki, jaki powinien być jeden z moich ulubionych piłkarzy - charakterystyczny. Nikt nie porusza się po boisku tak jak on, nikt tak nie ustawia się do rzutów wolnych. Co prawda można odnieść wrażenie, że jego wyjątkowość czasem aż szkodzi drużynie Realu (przecież nawet ja zasugerowałem to, parę wpisów wcześniej!), ale jak ktoś zdobywa 27 bramek w lidze i jeszcze kilka w innych rozgrywkach to wypada się zamknąć.

Jutro losowanie Ligi Mistrzów. Ciekawe, oj ciekawe co nam zafunduje ślepy los. No właśnie, niby ślepy, ale jednak często lubi płatać figle. Takie jak np. para Real Madryt - Barcelona już w ćwierćfinale, co spowodowałoby, że mielibyśmy 4 Gran Derbi w kwietniu. Czegoś takiego osobiście sobie nie przypominam. Nie jeden fan Realu się tego boi, ale ja jestem za! Losowanie jutro (piątek) o 12:00 w Eurosporcie.

AKTUALIZACJA: Gran Derbi w ćwierćfinale Ligi Mistrzów nie będzie. Nic straconego - jeśli Real wyeliminuje Tottenham, a Barcelona Szachtar to będziemy mieli bezpośrednią konfrontację w półfinale. Nie będzie więc czterech meczów Królewskich z Dumą Katalonii w kwietniu, ale tak jest nawet lepiej. Lepszy byłby chyba tylko sam finał.

Pozostałe pary ćwierćfinałowe: Chelsea - Manchester United, Inter - Schalke 04.

Przeczucie to, czy nadzieja?

2011-03-13T23:59:00.004+01:00

Wahałem się wczoraj, czy nie napisać, że mam przeczucie, że Barcelona straci dzisiaj punkty. Powstrzymałem się, bo w sumie uczucie takie, towarzyszy mi praktycznie co tydzień i wiadomo jaka jest częstotliwość tego, że się sprawdza. Zresztą, prawda jest taka, że dziś Sevilla może dziękować niebiosom, że utrzymała ten jeden punkt, bo miała na prawdę dużo szczęścia. W każdym razie, zakończyło się wynikiem 1:1, co mnie akurat cieszy. Pozostały 4 kolejki do kolejnych Gran Derbi i człowiek chciałby, żeby ten mecz znaczył coś więcej. Marzy mi się dramatyczny obrót spraw w tabeli La Liga, choć rozsądek, oczywiście, trochę sprowadza na ziemię.

Tak sobie pomyślałem dziś, oglądając skróty ligi włoskiej w Sport+, że warto zwrócić uwagę, na mecze Udinese. Drużyna gra na prawdę ładnie i zalicza całkiem niezłe wyniki. Dwie kolejki temu 7:0 z Palermo, a dziś 4:0 z Cagliari. Dzisiejszy rajd Alexisa Sancheza, przy goli na 2:0 - palce lizać! Do tego, Di Natale wali bramkę za bramką, ale to już, przecież, tajemnicą nie jest.

Chciałbym wam dziś przedstawić postać Rory'ego Delapa. Fani ligi angielskiej, na pewno kojarzą sylwetkę pomocnika Stoke City, ale takich, raczej nie musi być za dużo, wśród czytelników tego bloga. Bardzo lubię, gdy zawodnik jest znany z czegoś charakterystycznego - ma opanowany pewien element gry do perfekcji. 34-letni, były reprezentant Irlandii jest mistrzem... wrzutów z autu! Dzięki Delapowi, temu (wydawałoby się, że mało istotnemu) elementowi gry, towarzyszy na Britannia Stadium w Stoke, wyjątkowa celebra. Zawsze przy linii bocznej pojawia się chłopiec z ręcznikiem, by Delap, przed wrzutem, mógł odpowiednio przygotować sobie futbolówkę, skrupulatnie ją wycierając. Jego wyjątkowy talent do tego elementu gry, nie jest przypadkowy - Delap w młodości trenował rzut oszczepem. Dlaczego piszę o tym akurat dziś? Stoke City pokonało u siebie West Ham 2:1, a pierwsza bramka padła właśnie, po klasycznej asyście Delapa i golu Roberta Hutha z główki. "The Potters" zagrają w półfinale na Wembley z Boltonem. Wielki finał FA Cup na wyciągnięcie ręki. Nie mogłem się powstrzymać i oglądałem ten mecz, przy rodzinnym obiedzie. Gdy padł ten gol, swoim krzykiem zachwytu, prawie bym przysporzył babcię o zawał.

No dobra. To na koniec, choć troszkę niechętnie, wracam do Polski. Cracovia pokonała u siebie Lecha, 1:0. To, że Lech, jednak o to mistrzostwo nie będzie walczył, mnie nie zaskakuje. Bardziej ciekawi mnie, czy Cracovia może jednak się podnieść. Skoro traci już tylko 5 punktów do Arki... Moim zdaniem - i tak nie da rady. Warto jednak postarać się, by chociaż jakieś dobre wrażenie po "Pasach" zostało.

Nie będę się rozpisywał o sytuacji panującej w Polonii Warszawa. Krótko - po zwolnieniu Theo Bosa, proponuję by pan Wojciechowski wyrobił sobie papiery i sam zasiadł na ławce trenerskiej Polonii Warszawa. Na Konwiktorskiej, nawet Mourinho (czy tam inny Guardiola) okazał by się nieudacznikiem w oczach prezesa. Ale tak całkiem poważnie. Ja to bym nawet prezesowi wróżył całkiem niezłą karierę w trenerce - przynajmniej w Polsce. Niesłowny, co chwilę zmienia zdanie - przyszły selekcjoner!

Ci Niemcy...

2011-03-12T23:59:00.003+01:00

Ah, ci Niemcy. Od jakiegoś czasu słychać plotki, że Jurgen Klopp ma opuścić Dortmund, na rzecz Bayernu Monachium. Patrzę sobie na tabelę Bundesligi i myślę - o co chodzi? Gdzie jest Borussia, a gdzie jest Bayern? Niemcy są jednak strasznie sztywni i bardzo przywiązali się do układu, że kto tylko zaczyna się na niemieckich boiskach (czy też ławkach trenerskich) wyróżniać, to od razu idzie do Monachium. Bardzo bym sobie życzył, żeby władze Borusii nie dopuściły do tego, by mistrzostwo sezonu 2010/11 (jeszcze nie przesądzone, ale prawie pewne), nie było jednorazowym wybrykiem. Jest szansa na zbudowanie nowej legendy - na zrzucenie z tronu Bayernu na więcej niż jeden rok. Borussia ma młody skład, a jej gra jest pełna polotu. Akurat dzisiejsza przegrana z Hoffenheim, nie ma, moim zdaniem, większego znaczenia. Czekam z niecierpliwością na mecze BVB w Lidze Mistrzów, w przyszłym sezonie - może być bardzo ciekawie, ale na to jeszcze przyjdzie poczekać parę miesięcy.

Ostatnio całkiem dużo pięknych bramek pada w naszej topornej lidze. Średnia bramek na spotkanie też nie wypada tak źle, a przyznam, że znowu przed wznowieniem rozgrywek, zastanawiałem się czy nie zagrać jakieś kolejki u bukmachera z kuponem pt. "wszystkie mecze poniżej 2,5 gola". Na Weszło! chyba już w tym sezonie (a jak nie, to w zeszłym), gratulowano komuś, komu taki kupon właśnie wszedł. Ja, jednak, dalej trzymam się twardo i staram się od bukmacherki trzymać z daleka. Lubię oglądać piłkę z obiektywnym spojrzeniem, a świadomość, że jakiś wynik może mi dać zarobić, nieco mi to psuje. Niektórzy tak lubią - wręcz potrzebują tego, do oglądania meczu - ja nie. Poza tym, nie lubię hazardu i tak jak nie gram w karty, tak samo i w to.

Bardzo przyjemnie patrzy się na grę Wisły. Dziś 2:0 z Widzewem i przyzwoita gra z rywalem, który też wcale się od razu nie położył. Jagiellonia za to się kończy - tak jak się zresztą spodziewałem. Porażka 1:2 z Lechią u siebie i w sumie nic ciekawego na boisku, ze strony niedawnego lidera. Ich miejsce po rundzie jesiennej tłumaczyłem sobie tym, że... tak po prostu wyszło, przy słabej grze... praktycznie wszystkich. Teraz już wszystko wraca do normy i na fotelu lidera jest ten, kto ma być. Oczywiście Wisła, jesienią grała bardzo bezbarwnie, ale uciułała punkty, które teraz - gdy zaczyna się budować na prawdę solidna drużyna - pozwolą jej sięgnąć po tytuł.

Karim Benzema - człowiek, którego nazwisko wykrzykiwałem w tym sezonie wielokrotnie i niestety, nie były to okrzyki radości - dziś bardzo mnie zaskoczył. Wygląda na to, że w końcu zaczyna grać na miarę oczekiwań. Oczekiwań, które już chyba u każdego wygasły. Dziś Francuz zagrał przeciw Herculesowi na prawdę konkretne spotkanie, zdobywając jedyne dwa gole w meczu. Jak jeszcze niedawno cieszyłem się na transfer Adebayora, licząc że to Togijczyk będzie liderem na szpicy, tak teraz cieszę się z tego transferu tylko dlatego, że być może pośrednio wpłynął na motywację Benzemy. Zastanawiam się jeszcze, jaki wpływ na dobrą grę Realu Madryt ma to, że... zagrali drugie spotkanie bez Cristiano Ronaldo. Kto wie, czy dotychczasowa obecność Portugalczyka przez 90 minut w każdym spotkaniu, jednak nieco blokowała grę Królewskich.

Czarny PR?

2011-03-09T23:39:00.006+01:00

Dzisiaj na zajęciach z marketingu prasowego dr Kaczmarczyk poruszył temat czarnego PR, jakiego doświadczyła nasza WSH. Likwidowano jakąś uczelnię, a Humanitas był gotów przejąć po niej studenckie 'sieroty'. Jednak jakież było zdziwienie, gdy spotykając się z owymi sierotami, pan doktor otrzymywał cały czas to samo pytanie, od różnych grup. Dotyczyło one informacji, że uczelnia ma zezwolenie na prowadzenie zajęć z dziennikarstwa, tylko do końca roku z jakiegoś tam powodu. Pan doktor sprawnie doszedł źródła tej plotki, którym okazał się rektor innej uczelni, który miał chrapkę na napływ nowych studentów, więc puścił taką plotę w internet. Dlaczego o tym piszę? Gdyż być może za chwilę też zastosuje taki czarny PR. Tyle, że powiem prawdę, no i oczywiście nie będzie to tak poważna sprawa, ale jednak.

Mianowicie, wrócę do sprawy mojej legitymacji, którą opisywałem wczoraj. Wybrałem się do redakcji "Wiadomości Zagłębia", by zamieścić to, wymagane przez dziekanat, ogłoszenie. Zapłaciłem 12,30 zł. Podzieliłem się z paniami, które przyjmowały moje zgłoszenie, opinią, że jest to pozbawione sensu. Przyznały mi rację. Jaki niby ma być cel takiego ogłoszenia:

"Zaginęła legitymacja studencka WSH na nr [tutaj mój nr] Dokument zostaje unieważniony. Tel. [tutaj mój nr telefonu]"

No i niby co teraz? Załóżmy, że jakiś porządny czytelnik "WZ" znalazł mój dokument i niby co ma zrobić? Zadzwonić do mnie? Po co, skoro "dokument zostaje unieważniony"? Po prostu mam pewną tezę, nie do obalenia. Nie jest tajemnicą, że Wyższa Szkoła Humanitas i "Wiadomości Zagłębia" są ze sobą mocno związane, jako że uczelnia jest wydawcą tygodnika. Mam wrażenie, że jest to po prostu sposób na zapewnianie sobie wzajemnie dochodów. Oczywiście 12,30 zł to niewiele, ale "grosz do grosza...", a kto wie czy na uczelni nie funkcjonuje jeszcze kilka takich procesów, a ja trafiłem akurat na ten, jako że akurat zgubiłem legitymację. Panią (w sumie młodą dziewczynę), która przyjmowała moje zgłoszenie, poznałem z twarzy, gdyż wcześniej pracowała na uczelni. Również studiowała, być może nawet dalej studiuje, nie wiem. W każdym razie, powiedziała mi, że kiedyś też zgubiła legitymację i kazano jej zrobić dokładnie to samo.

Zapytałem na Forum CF, któremu ufam już od prawie 7 lat (!), czy ktoś kiedyś zgubił legitymację i co musiał zrobić. cabi napisał, że ktoś już to kiedyś na forum przerabiał i też musiał napisać ogłoszenie, co mnie trochę podłamało. Za to seann był oburzony, że niby co to ma być i jakim cudem karzą mi ponosić koszty! Polecił mi napisać skargę do dziekana, ale jaki jest sens pisać skargę do dziekana, skoro rzecz dzieje się w dziekanacie? Po prostu uczelnie to jest jakiś inny, wyodrębniony świat, na którym panują osobne, czasem, niestety, bezsensowne zasady. Np. ostatnio, chyba pan red. Ruta opowiadał, że na uczelnie nie może wejść policja, dopóki nie otrzyma zgody od dziekana. Normalnie jak ambasada jakaś, albo coś.

Tak czy siak, żeby nie było. Nie chcę tutaj robić żadnego czarnego PR, tylko po prostu dzielę się moją opinią, że pewne rzeczy są bez sensu. Myślę, że nie mam czego się bać, nawet mimo tego, że może to zobaczyć ktoś z uczelni. Ba! Chętnie otrzymałbym odpowiedź. Ogólnie o uczelni wypowiadam się raczej pozytywnie i jestem zadowolony, że mogę na niej studiować upatrzony kierunek i na prawdę wyciągam z tego dużo nauki.

Np. dzisiaj na zajęciach ze współczesnych teorii kultury. Wczoraj zapowiadałem naszą prezentację dot. Beatlemanii. Cóż, nie ma co ukrywać, że dostaliśmy z Mateuszem pojazd. Pojazd, z którym się jednak zgadzam, bo w pracy brakowało właściwie jakiejkolwiek analizy. Spodziewałem się, że może się tak okazać. Muszę jednak przyznać, że bałbym się podejmować analizy, we wspólnej pracy z Mateuszem. Bardzo go lubię, ale jednak jesteśmy strasznie inni i często się nie zgadzamy w wielu sprawach. Taka praca byłaby pozbawiona sensu. Dostaliśmy szansę poprawy - mamy przeanalizować teksty utworów, ale osobno. Dla mnie ok! Co prawda wpadł mi pomysł, żeby jeszcze bonusowo coś, już na prawdę dobrego, zrobić, więc jak będzie mi się chciało, to przygotuję. ;)

Jutro jadę na 8. do radia na pierwsze zajęcia z realizacji dźwięku. Zobaczymy, zobaczymy. Obym tylko wstał, bo drugi raz z rzędu ok. 6. wstawać to na prawdę dramat. ;)

Pozdrawiam.

Powrót

2011-03-08T23:59:00.004+01:00

Każdy już wie, że zgubiłem portfel z wszystkimi dokumentami - trochę dupa, że tak powiem. Dziś poszedłem do dziekanatu, by uzyskać informacje co mam zrobić, by otrzymać duplikat legitymacji studenckiej. Myślałem, że pani z dziekanatu sobie jaja ze mnie robi, gdy powiedziała mi, że oprócz podania do dziekana, muszę... zamieścić w prasie ogłoszenie. I to nie, że "zgubiłem i proszę oddać, jak coś" - to jeszcze miało by sens, ale nie szedł bym wtedy do dziekanatu po duplikat. Chodzi o ogłoszenie, że "zgubiłem i unieważniam". Dla mnie to jakiś absurd - że niby po co? Co czytelnik "Wiadomości Zagłębia" ma zrobić po przeczytaniu takiego ogłoszenia? Nie wiem, może źle zrozumiałem, albo coś, ale raczej po prostu ten dziwny kraj, zwany dziekanatem, lubi ostrą przesadę.

Dziś w trakcie zajęć na uczelni, mieliśmy do dyspozycji całkiem pokaźne okienko. Tym razem spożytkowaliśmy je całkiem produktywnie, tworząc piłkę z gazety, folii i taśmy klejącej (pożyczonej od pana konserwatora, pod pretekstem sklejenia zeszytu). Graliśmy sobie w piłkę - a to do celu (popielniczka), a to rozgrywaliśmy lepsze, czy gorsze akcje na bramkę. Po powrocie z uczelni, wspomniałem sobie naszą zabawę, oglądając zaległy mecz 16. kolejki ekstraklasy Jagiellonia - Śląsk. W pierwszych fragmentach spotkania, miałem wrażenie, że to, co widać na boisku przy ul. Słonecznej w Białymstoku, wcale nie jest wiele lepsze od tego, co prezentowaliśmy dziś za gmachem Wyższej Szkoły Humanitas. Smutne, ale i tak oglądałem.

Był też dziś czas na poważny futbol - oczywiście na Camp Nou. To było wiadome, że Barcelona wygra. Czy się to komuś podoba, czy nie, Barcelona jest najlepszą drużyną na świecie. To oczywiście nie znaczy, że musi wszystko wygrać, ale prawdopodobnie tak się w końcu stanie. Ciężko przechodzą mi te słowa przez klawiaturę, przez moją sympatię do Mourinho i Realu Madryt, ale niestety - to nie ich czas.

Wracając do meczu - szkoda mi bardzo Wojtka Szczęsnego, ale to mocny typ, więc na pewno go to nie załamie - jak na niego patrzę, to ciężko mi uwierzyć, że to w sumie mój rówieśnik. Dopiero gdy słucham wywiadów z nim, widzę, że to zwykły, choć oczywiście bardzo pewny siebie, 20-latek. Tylko ciekaw jestem, czy po dzisiejszym występie Wenger nie przeprosi się z Almunią. W końcu Hiszpan bronił bardzo dobrze - w ogóle cała drużyna broniła dobrze, choć bardzo dramatycznie, no i niestety, to za mało. Statystyka - 0 strzałów Arsenalu (jedyna bramka Kanonierów po samobóju) - mówi sama za siebie. No i jeszcze ta czerwona kartka Van Persiego - oj, oberwie się Holendrowi, a przecież miał w tym meczu nie grać z powodu kontuzji.

Jutro obfity, w zajęcia na uczelni, dzień. Prezentujemy z Mateuszem prezentację o Beatlemanii - ciekaw jestem jak to nam wyjdzie. Co prawda miało być o subkulturach, a to w ogóle nie subkultura, tylko raczej kultura masowa i w ogóle, no ale dobra, dobra. Nikt się nie skapnie.

Pozdrawiam.

PS. Tak, powróciłem do pisania. Trochę zmian - oczywiście nowy layout, trochę też będę bardziej przykładał się do stylu pisania. No i zdania, rozpoczynam wielką literą, to już coś! Nie obiecuję regularności - będę się po prostu starał zawsze napisać coś ciekawego. Jak coś się nie spodoba, to proszę o solidny pojazd w komentarzach.